பதிவுலக மேனியாக்கள் ...

மேனியா என்றால் ஏதோ ஒன்றின் மீது ஏற்படும் பைத்தியக்காரத் தனமான வெறியாம்..உதாரணமாக தீயின் மீது ஏற்படும் வெறியை 'பைரோ மேனியா' என்பார்கள்..இந்த மேனியா உள்ளவர்கள் எங்கே போனாலும் இந்த இடம் அப்படியே தீப்பிடித்து எரிந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று ஏடாகூடமாக ஆசைப்படுவார்களாம்..
அதே மாதிரி எங்கே எதைப் பார்த்தாலும் அப்படியே லவட்டிக் கொண்டு வரலாம் என்ற ஆசைக்கு 'கிலெப்டோ மேனியா' என்று பெயர்..நூறு ரூபாய்க்கு காய்கறி வாங்கினாலும் கடைக்காரருக்குத் தெரியாமல் ஒரு கேரட்டை லவட்டுவதில் இன்பம் காண்பவர்கள் இவர்கள்..

இதே மாதிரி யோசித்துப் பார்த்ததில் பதிவுலகத்தில் கீழ்க்கண்ட மேனியாக்கள் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது..பிராக்கெட்டில் இருப்பது வேடிக்கைக்காக மட்டும்..:)


ஹாலுசினோ மேனியா

- பதிவு எழுதுவது போல கனவு காண்பது..இவர்களுக்கு ஆயிரம் FOLLOWERS சேர்ந்தது போல கனவு எல்லாம் வரும்...

அகோலுதோ மேனியா

- டெய்லி காலையில் ஆபீஸ் வந்து முதல் வேலையாக யாராவது FOLLOWER புதிதாகச் சேர்ந்திருக்கிறாரா என்று பார்ப்பது..

கிராஃபோ மேனியா

-டெய்லி ஏதோ ஒரு பதிவு எழுதிக் (கிறுக்கிக்) கொண்டே இருப்பது..( உ.தா:சமுத்ரா )

அமோபியோ மேனியா

-தினமும் நாலைந்து தடவை ப்ளாக்கின் வடிவமைப்பை மாற்றுவது..அதைத் தூக்கி இங்கே போட்டு, இதை அங்கே போட்டு, புதிய Gadget add செய்து மெனக்கெடுவது

ஆன்டி ப்ரேசோ மேனியா

- யார் எந்த விஷயத்தை சொன்னாலும் 'இது தப்பு' 'இப்படி இல்லை' 'தீர்ப்ப மாத்து' என்றெல்லாம் எதிர்த்து பின்னூட்டம் போடுவது

டோக்ஸா மேனியா

-எல்லா ப்ளாக்குகளுக்கும் சென்று சகட்டு மேனிக்கு கமெண்ட் போடுவது (உ.தா: சித்ரா மேடம் :) )

காமைடோ மேனியா

- வடிவேலுவின் வாரிசாக காமெடியை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டு டெரர் காட்டுவது.. (பன்னிக் குட்டி, மங்குனி போன்றவர்கள் )

குடோஸ் மேனியா

-எப்படியாவது பிரபலமாகி விட வேண்டும் என்ற வெறி..பதிவு எழுதியதும் எல்லாருக்கும் மெயில் அனுப்புவது..ஸ்டேடசில் போட்டுக் கொள்ளவது..பிற ப்ளாக்குகளுக்குசென்று எங்க கடைக்கு வாங்க என்று வெத்தலை பாக்கு வைத்து அழைப்பது..

பைரா மேனியா

- கருணாநிதி, சீமான், ஒரு அப்பாவிப் பதிவர், பார்ப்பனர்கள் என்று எல்லாரையும் நாயே பேயே என்று ஒருமையில் விளித்து , அட்டாக் பண்ணி கண்டபடிபதிவுகள் எழுதுவது

சமுத்ரா

கலைடாஸ்கோப்-7

கலைடாஸ்கோப்-7 உங்களை அன்புடன் வரவேற்கிறது

தயவு செய்து ஒப்பிடாதீர்கள்
========================

நான் ஒரு லேட் பிக்-அப் கேஸ்..'டியூப் லைட்' என்று கூட வேறு விதமாகச் சொல்லலாம்..ஆதி சங்கரர் மர மண்டைகளுக்கு ஏறட்டும் என்று மூன்று முறை 'பஜ கோவிந்தம்' என்று சொல்வாரே..நமக்கெல்லாம் மூன்று முறை இல்லை, ஏழெட்டு முறை சொன்னால் தான் கொஞ்சமாவது மண்டையில் இறங்கும்..சில பேர் ரொம்ப சீக்கிரம் எல்லாவற்றையும் கற்றுக் கொண்டு ரொம்ப சீக்கிரம் மறந்து விடுவார்கள்..சில பேர் டியூப் லைட் என்று பெயர் வாங்கினாலும் ரொம்ப காலத்திற்கு நின்று எரிவார்கள்..இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் எனக்கு பதினோறாம் வகுப்பில் நடந்த ஒரு சம்பவம்..நான் இயற்பியல் பாடத்தில் ரொம்ப கம்மியாக மார்க் வாங்கியிருந்தேன்..(ஜஸ்ட் பாஸ்) இயற்பியல் வாத்தியார் என்னைக் கூப்பிட்டு முதல் மார்க் வாங்கியிருந்த ஒரு மாணவியின் பேப்பரைக் காட்டி "ஆன்சர் சீட் -ன்னா இப்படி இருக்கணும்' என்றார்..நான் குற்ற உணர்ச்சியுடன் எட்டிப் பார்த்ததில் அதில் முத்து முத்தான கையெழுத்துடன் நேர்த்தியான படங்கள், ஸ்கெட்ச் பென்னால் அன்டர்-லைன் எல்லாம் செய்யப்பட்டிருந்தது..அந்த ஆசிரியர் இந்த ஒப்பீட்டை ஒரு நல்ல நோக்கத்துடனேயே செய்திருக்கலாம் (அடுத்த முறை நான் நல்ல மார்க் வாங்க வேண்டும் என்று) ஆனால் அன்று அந்த நிகழ்ச்சி என்னை மிகவும் பாதித்தது..தாழ்வாக உணர வைத்தது..கொஞ்சம் முதிர்ச்சி அடையாத வயது என்பதால் ஒரு தவறான முடிவுக்கும் என்னை யோசிக்க வைத்தது..

இதே மாதிரி பின்னாளில் கார்-டிரைவிங் வகுப்புக்குச் சேர்ந்த போது..ஒரு வாரம் ஆகியும் ஸ்டியரிங் பாலன்ஸ் வரவில்லை..கார் வேறு பிரேக்கை விட்டுக் கிளச்சை ரிலீஸ் செய்வதற்குள் ஆஃப் ஆகி கடுப்பைக் கிளப்பியது ..அதற்கு அந்த டிரைனர் (கன்னடத்தில் )"ஒரு பொண்ணு சேர்ந்து நாலு நாள் தான் ஆச்சு..இப்ப அது நாலாவது கியர் வரை மெயின் ரோட்லயே ஒட்டுது" என்றார் சலித்துக் கொண்டு..இப்போது ப்ளாக் எல்லாம் எழுதும் அளவு முதிர்ச்சி (??) அடைந்து விட்டதால் அவர் கூறியதை ஹி ஹி..இந்தக் காதில் வாங்கி அந்தக்...

இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் எந்த சூழ்நிலையிலும் உங்கள் குழந்தைகளையோ மாணவர்களையோ கணவரையோ மனைவியையோ பிறருடன் ஒப்பிடாதீர்கள்.."பக்கத்து பிளாட் சுந்தரைப் பாருங்க உங்களுக்கு அப்பறம் ஜாயின் பண்ணார்...ப்ரமோஷன் வாங்கி, ஃபாரினுக்கும் போயிட்டார்' என்றோ "அந்த மனோகர்-காயத்ரி ரெண்டு பேரையும் பாரு..கல்யாணம் ஆன ஒரு வருஷத்துலயே ஒரு அழகான ஆண் குழந்தையைப் பெத்துக் குடுத்துட்டா" என்றோ இப்படி ஒப்பிடுதல் எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்..நீங்கள் நல்ல நோக்கத்துடனேயே, அல்லது விளையாட்டுக்குக் கூட இந்த ஒப்பிடுதலை செய்தாலும் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு இது மனதில் ஆறாத காயமாக மாறி விட வாய்ப்பு இருக்கிறது..

ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்டவர்கள்..தனித்துவமானவர்கள் என்பதை நாம் உணர வேண்டும்..அவன் அப்படி சொல்லிட்டான் நான் சாதிச்சு காட்டறேன் பாரு ..இயற்பியல்ல அணு அண்டம் அறிவியல் எழுதற அளவு உயர்ந்து (??) காட்டறேன்..கார் ரேசுல முதல்ல வர அளவு (இது உண்மை இல்லைங்க :) ) கார் ஒட்டிக் காட்டுறேன் ஒன்று உங்கள் ஒப்பிடுதலை பாசிடிவ்வாக எடுத்துக் கொள்பவர்கள் மிகக் குறைவு..

எனவே எல்லாரையும் அவர்கள் தனித்துவத்தை உணர்ந்து நடத்துங்கள்..நின்று போன கடிகாரமும் கூட ஒரு நாளுக்கு இரண்டு தடவைகள் சரியான நேரம் காட்டும் என்பதை மறந்து விடாதீர்கள்..

காதல்
======

காதலர் தினம் வருகிறது...அடுத்தவாரம் முழுவதும் எந்த ப்ளாக்கையும் ஓபன் பண்ணுவதில்லை என்ற முடிவுக்கு வந்திருக்கிறேன்..எனக்கு இந்த காதல் கவிதைகள் என்றாலே அலர்ஜி..நிறைய பேர் (எத்தனை பேர் என்பதெல்லாம் ராணுவ ரகசியம்) உங்கள் ப்ளாக்கில் காதல் கவிதைகளை ஏன் எழுதுவதில்லை? என்று கேட்கிறார்கள்..நான் ப்ளாக் ஆரம்பித்த போது (என்னவோ அம்பானி ரிலையன்ஸ் ஆரம்பித்த மாதிரி சொல்றேனா? ஓகே கூல் டவுன்) செய்து கொண்ட இரண்டு உறுதிகள் ஒன்று: அரசியல் எழுதுவதில்லை இரண்டு: காதல் எழுதுவதில்லை..ஆனால் அரசியலை அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக எழுத வேண்டி வந்து விட்டது..ஆனால் இரண்டாவது உறுதியில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன்..காதல் கவிதைகளை எதிர்பார்த்து சமுத்ராவின் ப்ளாக்குக்கு நீங்கள் வந்திருந்தால் தயவு செய்து ஒன்று BACK பட்டனை அழுத்தவும்..இல்லை file-exit என்று அழுத்தி மூடி விடவும்..

மறுபக்கம்
=========

FACE BOOK அக்கவுண்டை ஓபன் பண்ணிப் பார்த்தால் என்னை விட எல்லாரும் சந்தோசமாக இருப்பது போல் தோன்றுகிறது..எல்லாரும் ஈறுகள் தெரிய சிரித்துக் கொண்டும், பிறந்த நாள் கொண்டாடிக் கொண்டும், வெளிநாடு ஒன்றில் பின் புலத்தில் பனியோ, துலக்கிய சாலைகளோ, வானளாவிய கட்டிடங்களோ தெரிய போஸ் கொடுத்துக் கொண்டும் இருக்கிறார்கள்..என்னுடன் படித்த பாதி பேர் வெளிநாடு போய் விட்டார்கள்..பொறாமை எல்லாம் இல்லை..FACE BOOK போன்ற சமூக வலைத்தளங்கள் எப்படி மனிதனின் சார்புடைய , முகமூடி அணிந்த முகங்களை மட்டுமே காட்டுகின்றன என்று எண்ணிப் பார்க்கிறேன்..இந்தப் பெண் எப்போதும் இப்படித்தான் சிரித்துக் கொண்டும், கொண்டாடிக் கொண்டும் இருப்பாள் என்ற தவறான முடிவுக்கு நாம் வருவதற்கான வாய்ப்புகள் இதில் அதிகம்..ஒரு கதை நினைவில் வருகிறது..ஒரு பையனும் பெண்ணும் கம்ப்யூட்டர் மூலமாகப் பழக்கமாகிறார்கள்..தினமும் சாட்டிங்...போட்டோ எல்லாம் அனுப்பிக் கொள்கிறார்கள்..பின்னர் நேரில் சந்திப்பதாக முடிவெடுத்து ஒரு நாள் சந்திக்கிறார்கள்..ஏனோ அது சரியாக வரவில்லை..என்னுடன் தினமும் சாட் செய்யும் ரோஹித் நீ இல்லை என்கிறாள் அவள்..என்னுடன் சாட் செய்யும் அல்பனா நீ இல்லை என்கிறான் அவன்..இரண்டு பேரும் அவரவர் குடித்த காபிக்கு அவரவர் காசு கொடுத்து விட்டுப் பிரிந்து செல்கிறார்கள்..

இந்த வலைத்தளங்கள் நம்மைப் பற்றி எவ்வளவு பொய்யாக வெளியுலகுக்கு PROJECT செய்கின்றன?

விகடனில் சமுத்ராவின் தொடர்கதை ஆரம்பம்
=======================================

ஹலோ பாஸ்...ஒரு நிமிஷம்..அடுத்த பகுதிக்குப் போயிடாதீங்க...என்னை பத்திரிக்கைகளுக்கு எழுதலாமே என்று நிறைய பேர் கேட்கிறார்கள்..(எத்தனை பேர் என்பது மீண்டும் ராணுவ ரகசியம்) எழுதலாம் தான்..'வணக்கம். என் பெயர் சமுத்ரா..நான் ஒரு பதிவர்..எனக்கு நூறு FOLLOWERS இருக்கிறார்கள்.கீழே உள்ளே என் கதையை..'என்றெல்லாம் சின்னப் பிள்ளைத் தனமாக ஒரு பத்திரிக்கைக்கு கடிதம் எழுத வேண்டுமா என்று யோசிக்கிறேன்..மேலும் பதிவுலகம் என்ற ஆனந்த சமுத்திரத்தில் திளைத்துக் கொண்டிருப்பதை விட்டு விட்டு பத்திரிகை உலகம் என்ற குட்டைக்குள் குதிரை ஓட்ட வேண்டுமா என்றும் தோண்டுகிறது..

யாருக்கு யார் ஓட்டுப் போடுவது
==========================

என்னைப் போன்ற உலகின் சிறந்த சிந்தனையாளர்கள் (ஓகே again cool down ..நான் ஒரு டியூப் லைட் என்று சொன்ன போது மட்டும் சும்மா இருந்தீங்கல்ல?) என்ன சொல்கிறார்கள் என்றால் ஓட்டுப் போட்டு ஒருவரை தேர்ந்தெடுப்பது என்பது தவறான ஒன்றாம்...ஒரு நாட்டின் பிரதமரையும் , முதலமைச்சரையும் யார் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்? கல்வியறிவு இல்லாத, அரசியல் என்றால் என்ன என்று தெரியாத, சட்டம் தெரியாத , இலவசங்களுக்கு மயங்கும் மக்கள்...இதை எப்படி சிறந்த ஜனநாயக முறை என்று சொல்லலாம் என்று கேட்கிறார்கள்..ஓட்டுப் போடுவதற்கு பதினெட்டு வயது ஆனால் மட்டும் போதும் என்பதை மிகக் குறைந்த தகுதி என்கிறார்கள்..குறைந்த பட்சம் ஒரு டிகிரியாவது வாங்கியிருந்தால் தான் ஓட்டுப் போட முடியும் என்ற மாதிரி ஏதாவது சட்டம் வர வேண்டும் என்கிறார்கள்..யார் ஓட்டுப் போட்டால் என்ன என்கிறீர்களா?ஆமாம் I agree .. இங்கே தேர்தலில் பாம்பும், பூரானும், தேளும் போட்டி போடுகின்றன.. எதற்கு விஷம் குறைவோ அதைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியது தான்..

நூறு
====

மறந்தே போய் விட்டேன்...இந்த ப்ளாக்குக்கு(ம்) நூறு FOLLOWERS கிடைத்திருப்பது சந்தோஷம்..'நூறு பாண்டவர்கள்' என்று ஆரம்பித்து ஒரு கவிதை எழுதலாம் என்று நினைத்திருந்தேன்..ஆனால் இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர் என்பதால் கடைசி நேரத்தில் கைவிட்டு விட்டேன்..ANYWAYS , என் கிறுக்கல்களையும் பின் தொடரும் அந்த நூறு பேருக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்..நூறாவதாகச் சேர்ந்தவருக்கு (யார் அந்த பக்ரா???) ஸ்பெஷல் நன்றிகள்...

எழுத்துக்கள் எத்தனை விதம்
=========================

ஒவ்வொரு மொழியின் எழுத்துக்களும் ஒரு விதத்தில் அழகு..கன்னட எழுத்துக்களை இந்திய எழுத்துக்களின் ராணி என்கிறார்கள்..அது என்னவோ உண்மை போலத்தான் தெரிகிறது..ஒவ்வொரு எழுத்தும் வயதுக்கு வந்த பெண்ணைப் போல நாணத்துடன் வளைந்து நெளிந்து... உதாரணத்திற்கு இதைப் பாருங்கள்..ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸಮುದ್ರ

ஒவ்வொரு மொழியின் எழுத்துக்களுக்கும் ஒரு சிறப்பம்சம்..ஹிந்திக்கு அதன் மேல் போடும் கோடு..தெலுங்கிற்கு மேலே அடிக்கும் ஒரு 'டிக்' மார்க் ..நாம் தெலுங்கு, கன்னட எழுத்துக்களை ஜிலேபி என்று சொல்வது போல அவர்களும் தமிழ் எழுத்துக்களை ஜாங்கிரி, முறுக்கு என்கிறார்கள்..என்னை ஏதாவது எழுதச் சொன்னார்கள் 'இ' என்று எழுதினேன்..இது கண்டிப்பாக முறுக்குக் குழலில் மாவை பிதுக்கிப் போட்டது என்றார்கள்...அப்புறம் 'ணோ' என்று எழுதினேன்..என்ன ஒரு ஹெட் போனைப் போட்டு விட்டு அப்புறம் ஒரு டிரைனைப் போடுறே? என்றார்கள்...FUNNY !

ஓகே உங்கள் தலை மிகவும் சூடாகி விட்டது..இப்போது ஒரு ஓஷோ ஜோக்

ஓஷோ ஜோக்
============

லிட்டில் ஹெர்னி படிக்கும் பள்ளிக்கு ஒரு நாள் ஒரு புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர் வந்தார்..மாணவர்களைப் பார்த்து 'குழந்தைகளே, உங்களுக்கு சிறுகதை எழுதுவது எப்படி என்று சொல்கிறேன்..ஒரு சிறுகதை வெற்றி அடைய வேண்டும் என்றால் அதில் நான்கு விஷயங்கள் இருக்க வேண்டும் ஒன்று மதம், இரண்டு அரசியல், மூன்றாவது செக்ஸ், நான்காவது சஸ்பென்ஸ், என்றார்..

"யாராவது முயற்சி பண்ணறீங்களா"?

லிட்டில் ஹெர்னி உற்சாகமாகக் கை தூக்கினான்..

" go ahead "

இரண்டு நிமிடத்தில் பேப்பரை நீட்டினான்..அதில் ஒரே ஒரு வரி மட்டும் எழுதியிருந்தது..

"ஜார்ஜ் புஷ்சின் மனைவி கத்தினார்: ஜீசஸ்!, நான் மறுபடியும் கர்ப்பமாகி விட்டேன்..இந்த தடவை எந்த ராஸ்கல் இதைப் பண்ணான்னு தெரியலையே"?


சமுத்ரா

இன்டர்வியூ

இன்டர்வியூ ஒன்றுக்குக்
கிளம்பிக் கொண்டிருந்தேன்..

"இந்த சட்டை ராசியே இல்லை
வேற போட்டுப் போ"
என்றாள் அக்கா..

"கம்பெனியப் பத்தி
எல்லா டீடெயில்ஸையும்
வெப்- சைட்ல
பாத்துட்டியா" என்றான் அண்ணன்..

"சரியா பஸ் புடிச்சு
டைமுக்குப் போய்ச் சேரு "
என்றார் அப்பா...

"இப்பெல்லாம் ஜாவாலதான்
ஜாஸ்தி கேள்வி
கேட்கறாங்களாம்" என்றான் தம்பி...

ஒரு
நூறு ரூபாயை அதிகமாகக் கொடுத்து
"பசியோட வராதே
வர்றப்ப
ஏதாவது ஒரு நல்ல ஹோட்டல்ல
ஃபுல் மீல்ஸ்
சாப்பிட்டுட்டு வந்துரு "
என்றாள் அம்மா..

இதையும் படிக்கவும்..

சமுத்ரா

ஓர் ஆணின் புலம்பல்!

பெண்ணாகப்
பிறந்து விட்டோம் என்று
வெறுமனே
பொய்யாகப்
புலம்பாதீர்கள்!

பேரனின் குழந்தைக்குப்
பெயர் வைக்கும் விழாவைப்
பார்க்கும்
பேறு
உங்களுக்கு தான் வாய்த்திருக்கிறது!

எங்கே போனாலும்
லேடீஸ் ஃபஸ்ட் என்கிறார்கள்...

ரேஷன் கடையைத்
தவிர
உங்களுக்கான
வரிசைகள் எல்லா இடங்களிலும்
குட்டையாகத் தான்
இருக்கின்றன..

நீங்கள் ஏறும் போது
பேருந்துகள்
அவசரமாக நகர்வதில்லை..

உங்களுக்கான
இருக்கைகள்
முன் பக்கத்திலேயே இருக்கின்றன
பின் சீட்டுப் பயணத்தின்
முதுகு வலிகள் உங்களுக்கு இல்லை..

வெளியூருக்குப்
போகும் போதோ
வேலைக்கு முதன் முதலில் போகும் போதோ
அப்பாவோ
அண்ணனோ
கணவனோ
கூட வருவார்கள்..

கூட்டம் நிறைந்த
மளிகைக் கடைக்குப் போனாலும்
'மேடம் நிக்கறாங்க பாரு
மொதல்ல கொடுத்து அனுப்பு"!

கப்பல்
கவிழ்ந்தாலும்
உங்களைத்தான் முதலில்
படகுகளில் ஏற்றுகிறார்கள்..

டைப் ரைட்டிங்கோ
கார் ட்ரைவிங்கோ
உங்களுக்கு ஒரு
சிநேகம் கலந்த மரியாதையுடன்
சொல்லித் தருவார்கள்..

பாரம்பரியமிக்க
கோவில்களில்
நுழையும் போது
மேல்சட்டை
துறக்க வேண்டிய
அவசியம் இல்லை..

நீங்கள் கைகாட்டும் நபரை
அடித்துப் போட
பொது ஜனமும்
மகளிர் காவல் நிலையங்களும்
தயாராக இருக்கின்றன..

அலுவலகம் கிளம்பும்
அவசரத்தில்
ரேசர்
கன்னத்தைக் கிழிக்கும்
அவஸ்தைகள் உங்களுக்கு இல்லை..

பெண்ணாகப்
பிறந்து விட்டோம் என்று
வெறுமனே
பொய்யாகப்
புலம்பாதீர்கள்!

சமுத்ரா

நல்லவனாக இருப்பது

அருவியில் இறங்கி
ஆண் பெண் பேதம் தொலைப்பதற்கு
நண்பர்கள் அழைத்தார்கள்
போயிருக்கலாம் தான்
கால வெள்ளத்தில்
மீண்டும் நினைவு கூர்வதர்கேனும்...

வீட்டுக்குத் தெரியாமல்
போகும் திரைப்படம் ஒன்றுக்கு
நண்பன் அழைத்தான்
ஒருவேளை போயிருக்கலாம்
கடவுள் தன் நோட்டுப்புத்தகத்தில்
குறித்துக் கொண்டிருக்க மாட்டார் தான்..

வகுப்பைப் புறக்கணித்து
சினிமாவுக்கு வரும்படி
நண்பர்கள் அழைத்தனர்..
போயிருக்கலாம் தான்..
அந்த அரை நாள் பாடங்கள்
எனக்கு நோபல் பரிசை ஒன்றும் பெற்றுத் தரவில்லை ...

வெளிநாடு ஒன்றில்
நண்பர்கள் 'ஒருமாதிரியான'
'கிளப்' ஒன்றிற்கு அழைத்தனர்..
ஒருவேளை போயிருக்கலாமோ?
சில சமயங்களில் நினைத்துப் பார்த்து
புன்னகைக்கவாவது பயன்பட்டிருக்கும்..

ஒரே ஒரு வாய்
'டேஸ்ட் ' பண்ணு என்று
பார்ட்டி ஒன்றில் அழைத்தார்கள்
ஒரு வேளை பண்ணியிருக்கலாம்
காலங்கள் உருண்டோடி
தனியாக அமர்ந்திருக்கும் ஒரு
மத்தியான நாளில் அதன்
சுவை வாயில் வந்து போவதற்கேனும்..

ஒரு குத்துப் பாட்டுக்கு
நடனம் ஆடும்போது என்னையும்
உள்ளே இழுத்தார்கள்..
தப்பாகவேனும் ஆடியிருக்கலாம் தான்
மாடியில் உலாவும் போது
அந்த வேடிக்கை நடனத்தை
எண்ணிப் பார்க்க ஒரு வாய்ப்பாய் இருந்திருக்கும்..

நாணம் தவிர்த்துக்
கேட்டு விட்ட போது ஒரு
முத்தம் தந்திருக்கலாம் தான்...
நாட்கள் நகர்ந்தாலும்
நாக்கில் அதன் அனுபவம்
சிலசமயம் வந்து போயிருக்கும்..

ஆம்
நல்லவனாக இருப்பது
நல்லது தான்..
ஆனால் என்ன
உங்கள் வாழ்வில்
சில பல அனுபவங்கள்
இழக்கப்பட்டிருக்கும் அவ்வளவே...

சமுத்ரா

வரது மாமாவின் கச்சேரி (சிறுகதை)

வரது மாமா திண்ணையில் உட்கார்ந்து கொண்டு ஏதோ ஒரு ரேடியோவை நோண்டிக் கொண்டிருந்தார்.

தெருவில் சந்தானம் அய்யங்கார் வந்து கொண்டிருந்தார்... அவர் வரது மாமா வீட்டுக்கு தான் வந்து கொண்டிருந்தார். அவரைப் பார்த்து " என்ன மாமா, இந்த பங்குனி வெய்யில்ல நடந்து வர்றேள், போஜனம் ஆச்சா? சொல்லி விட்டிருந்தா நானே வந்திருப்பேனே? கையில் என்ன? வேலை செய்யலையா?" என்றார் வரது மாமா...

அவர் கேட்ட நாலைந்து கேள்விகளில் கடைசிக் கேள்விக்கு மட்டும் அய்யங்கார் பதிலளித்தார்.கையில் ஒரு டேபிள் ஃபேன் இருந்தது.. அவ்வளவு பெரிய சரீரம் ஃபேனைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்ததால் அவருக்கு மூச்சு வாங்கியது : "ஆமாம் வரது..சுவிட்சைப் போட்டால் 'கொய்'ன்னு ஒரு சத்தம் வர்றது..ஓட மாட்டேங்கறது..இது இல்லாம இந்த வெய்யக் காலத்துல தூங்கவே முடியலை..கொஞ்சம் சீக்கிரமாப் பாரு " என்றார்

"வைச்சுட்டுப் போங்க மாமா.பாத்து வெக்கறேன்..ரேடியோ வேற ரெண்டு மூணு இருக்கு.ரெண்டு நாளைக்குள்ள பாத்துர்றேன் " என்றார் வரது மாமா.

என்ன? ஓ வரது மாமாவைப் பத்திக் கேட்கறேளா? சொல்றேன்..அவர் கல்யாணமே பண்ணிக்கலை..ஏன் என்றெல்லாம் தெரியாது..அவருக்கு வயசான சித்தி ஒருத்தி இருக்கா..அவ வீட்ல தான் தங்கியிருக்கார் மாமா.அவ பேரு பங்கஜம் பாட்டி..புருஷன் இல்லை...பிள்ளைகளும் விட்டுப் போயிட்டா. வரது மாமா தான் கடைசி காலத்துல அவளைப் பார்த்துக்கறார்..பங்கஜம் பாட்டிக்கு கொஞ்சம் பென்ஷன் வர்றது..அதெல்லாம் இப்ப விக்கற விலைவாசிக்கு எம்மூலை செம்மண்ணு சொல்லுங்கள்? வரது மாமாவுக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம் நிறைய சங்கீதமும் அரை-குறை எலக்ட்ரிகல் எலக்ட்ரானிக் வேலைகளும் தான்..முன்னது சோறு போடவில்லை..மனசுக்கு மட்டுமே சோறு போட்டது..இந்தக் காலத்துல பக்தியா பகவானை உருகிப் பாடுறவா எல்லாம் முன்னுக்கு வர முடியறதில்லை பாருங்கோ..சும்மா பகட்டு காட்டிக்கிட்டு, எல்லாரையும் தாஜா பண்ணிக்கிட்டு, எதையோ அரைகுறையா கத்தறவா எல்லாம் சங்கீத கலாநிதி வாங்கிண்டு ஃபாரின் எல்லாம் போறா..புரந்தர தாசர் "ஸ்ரீ காந்த எனகிஸ்டு" ல சொல்ற மாதிரி "பணத்துக்காக புகழுக்காக செல்வந்தர் வீட்டுக் கடைவாசலில் கைகட்டி நின்னுக்கிட்டு"...

யார் என்ன வேலை கொடுத்தாலும் தயங்காம செய்வார் வரது மாமா..ரொம்ப அப்பாவி..எத்தனை ரூபா கொடுத்தாலும் முகம் கோணாம வாங்கிக்குவார்..பீஸ் போயிருச்சுன்னா அக்ரகாரத்துல முதலில் ஞாபகம் வர்றது வரது மாமா தான்..மிக்சி, ஃபேன், ரேடியோ, சில சமயத்துல டி.வி. கூட ரிப்பேர் பண்ணுவார்..சங்கீதத்துல நல்ல ஞானம்..சின்ன வயசுல தஞ்சாவூர் பாகவதர் வீட்ல இவர் அம்மா சமையல் வேலை செய்தாங்களாம்..இவரும் டெய்லி அம்மா கூடப் போயி கேள்வி ஞானத்துலையே சங்கீதம் கத்துக்கிட்டார்..பாகவதர் கிட்ட சங்கீதம் படிக்க குரு தட்சிணை ரொம்ப ஜாஸ்தின்னு சொல்லுவா..பாவம் சமையல் காரிக்கு எப்படி கட்டும்? வரது மாமாவுக்கு படிப்பு ஒண்ணும் பெருசா ஏறலை..இவர் சிநேகிதன் பட்டாபி டவுனுல ஒரு ரேடியோ கடை வச்சிருந்தான்...அங்க தான் இந்த ரிப்பேர் வேலை எல்லாம் கத்துக்கிட்டார்..அது தான் இப்ப அவருக்கு சோறு போடறது

சரி அவர் புராணம் போதும்..இதுக்கு மேல சொல்றதுக்கும் அவர் வாழ்க்கைல எதுவும் இல்லை..ஒரு விஷயம்..அவர் முழுப்பேரு வரதராஜன்.கொழந்தை பொறந்து புண்யார்ச்சனை பண்றப்ப மூணு தடவை வரதராஜன்னு சொன்னதோட சரி..அதுக்கு அப்பறம் எப்பவுமே அவர் பேரு "வரது" தான்...

வரது மாமா மறுபடியும் ரேடியோவைக் குடைய ஆரம்பித்தார்.. ஒரு கம்பியை எடுத்து ஏதோ இரண்டு இடங்களுக்கு இடையே ஓட்ட வைத்து சால்டரிங் பண்ண ஆரம்பித்தார்..அவருக்கு ஓம்ஸ் லா எல்லாம் தெரியாட்டியும் எங்க எதை ஓட்ட வைத்தால் எது வேலை செய்யும்கற விஷய ஞானம் இருந்தது...அது போறுமே? அப்போது நிமிர்ந்து பார்த்தால் முன்னால் கிருஷ்ணமூர்த்தி மாமா நின்று கொண்டிருந்தார் ..கையில் தூக்கமுடியாமல் இரண்டு பைகள்..மாமா யாருன்னு கேட்கறேளா? அவர் எங்க கிராமத்துல இருக்கற யோக நரசிம்மர் கோவில் கமிட்டி மெம்பெர்...

மறுபடியும் வரது மாமா "வாங்க மாமா...பையை அப்படி வையுங்கோ.. இந்த பங்குனி வெய்யில்ல...."

"ஒண்ணும் இல்லை வரது..டவுனுக்குப் போயிட்டு சாமானெல்லாம் வாங்கிட்டு வரேன்...அதான் அப்படியே வர்றேன்..இந்த வருஷம் நம்ம நரசிம்ம ஜெயந்தி பொறுப்பெல்லாம் என்கிட்ட தான் ஒப்படச்சிருக்கா..நீ தான் நல்ல பாடுவியே, இந்த வருஷம் உன் கச்சேரி ஒண்ணு அப்படியே ஏற்பாடு பண்ணலாம்னு ஒரு யோசனை " என்றார்

வரது மாமாவிற்கு தன் காதுகளையே நம்ப முடியவில்லை..வருஷா வருஷம் கோவிலில் நரசிம்ம ஜெயந்தி நடக்கிறது..ஒரு தடவை கூட யாரும் இவரை கச்சேரி செய் என்று ஹாஸ்யமாகக் கூடச் சொன்னதில்லை..பந்தியில் இலை போடுவது, உப்பு, தண்ணீர் பரிமாறுவது, வெளியூர்க் காரர்களை தங்க வைத்துக் கவனித்துக் கொள்வது போன்ற வேலைகளைத்தான் வருஷா வருஷம் இவர் செய்வார்..ராத்திரி நடக்கும் பஜனைகளில் ஏதோ ஓரிரு பாடல்களைப் பாடுவார் அவ்வளவு தான்..இந்த வருஷம் கிருஷ்ண மூர்த்தி மாமா பொறுப்பு எடுத்திருக்கிறார்..அவர் கொஞ்சம் சங்கீத ரசனை உள்ள மனிதர்..அதிர்ந்து பேசத் தெரியாத நல்ல மனிதர்..அதனால் தான் வரது மாமாவுக்கு கச்சேரி சான்ஸ் கொடுக்கிறார்..

"கச்சேரியா? அதெல்லாம் எதுக்கு மாமா" என்றார் உள்ளே ஆசை இருந்தாலும்

இருக்கட்டும்..நம்ம ஊர்க்காராளை நாமே மதிக்கலைன்னா எப்படி ?"

"அதில்லை மாமா..கச்சேரின்னா பக்க வாத்தியம் எல்லாம் வேணுமே?"

"அதெல்லாம் நீயே எப்படியோ ஏற்பாடு பண்ணிண்டுடு வரது..எனக்கு இருக்கற வேலைகள்ல அதையும் பார்க்க முடியாது"

கிருஷ்ண மூர்த்தி மாமா விடைப் பெற்றுப் புறப்பட்டதும் உடனே வரது மாமாவுக்கு உற்சாகம் தொற்றிக் கொண்டு விட்டது. உடனே போட்டது போட்ட படி உள்ளே போய் தூங்கிக் கொண்டிருந்த சித்தியை எழுப்பி விஷயத்தை சொன்னார்..நரசிம்ம ஜெயந்திக்கு இன்னும் பத்து நாள் தான் இருந்தது..அதற்குள் பக்க வாத்தியத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டுமே என்ற கவலை அவருக்கு

ரெண்டு தெரு தள்ளி அவருடன் கூடப்படித்த சிநேகிதன் பாலாஜி இருக்கிறான்..ஓரளவு வயலின் வாசிப்பான்..அவனை எப்படியாவது கேட்டுக் கொண்டால் வாசிப்பான் ..மிருதங்கம் தான் நம் அம்புஜம் மாமி பேரன் கத்துக்கரானே? அட தாளம்லாம் வாசிக்கறானாமே? அவனை எப்படியாது கூட்டி வந்து விடுவது என்று ஒரு மனதாக ஒரு முடிவுக்கு வந்தார்...

ரெண்டு நாளாக ரேடியோ ரிப்பேர் எல்லாம் மறந்து விட்டார்..சில பாடல்களை எப்போதும் முணுமுணுக்க ஆரம்பித்தார்..சந்தானம் அய்யங்கார் கூட வந்து ஃபேன் இன்னும் ரிப்பேர் ஆகவில்லை என்று கடிந்து கொண்டார்..

வரது மாமாவுக்கு நினைவில் இருந்ததெல்லாம் "கச்சேரி, கச்சேரி, கச்சேரி"

அவர் இது வரை மேடை ஏறிப் பாடியதெல்லாம் இல்லை...இது தான் முதல் முறை என்பதால் கொஞ்சம் பதட்டமாகவும் இருந்தது

வரது மாமா டவுனுக்குப் போய் 'ஓடு ஒழுகுகிறது ,ரிப்பேருக்காக' என்று எடுத்து வைத்திருந்த ரூபாயில் ஒரு நல்ல வேட்டி, வெள்ளை சட்டை , அங்க வஸ்திரம் இவற்றை எல்லாம் வாங்கி வந்து விட்டார்...சித்தியிடம் இன்னும் சொல்லவில்லை..

வரது மாமாவுக்கு சங்கீதத்தில் தோழி என்றால் கோடி வீட்டில் இருக்கும் துளசிப் பாட்டி தான்..சங்கீதத்தில் என்ன சந்தேகம் என்றாலும் அவளிடம் தான் போவார்..சில சமயங்களில் இரண்டு பேரும் மணிக்கணக்காகப் பேசிக் கொண்டு இருப்பார்கள்..'மாமி முகாரி கரகரப்ரியா ஜன்யம், பைரவி நடபைரவி ஜன்யம் ,அப்புறம் எப்படி ரெண்டும் ஒரே மாதிரி இருக்கு?' 'யதுகுல காம்போதீல த்யாகராஜர் க்ருதி என்ன இருக்கு? நேத்து பூரா யோசிச்சும் ஞாபகம் வரலையே?' என்றெல்லாம்...

சரி வரது ..கச்சேரில என்ன பாடப்போற?

"இன்னும் யோசிக்கலை மாமி"

"ஒரு வர்ணம், அப்பறம் விநாயகர் மேலே ஏதாவது பாடிட்டு, அப்பறம் ரெண்டு கிருதி பாடிடு
அப்பறம் ஒரு பிரதான ராகம் பாடிட்டு கடசில மத்யமாவதியோ, சுருட்டியோ பாடி முடிச்சுடு போதும்"

"வர்ணம் எது பாடறது மாமி?" விரிபோனி முயற்சி பண்ணட்டா?

"அதுக்கெல்லாம் பக்க வாத்தியம் பக்காவா இருக்கணும்..அட தாளம் வேற...பேசாம "சாமி நின்னே" பாடிரு

"என்ன மாமி மொதல்ல எடுத்ததுமே ஸ்ரீ ராகம் எப்படி பாடறது?"

"ஒ அதை மறந்தே போயிட்டேன் பாரு..அப்படின்னா ஆபோகில எவரி போதன பாடிடு"

"சரி மாமி, மெயின் ராகம் என்ன பாடறது"

'கல்யாணி'?

'ஐயோ,,அது ஜொய்யுன்னு வாழை இலை மேல மழை பெய்யற மாதிரி இருக்கும்'

"அப்படின்னா கம்பீரமா கேதார கௌளை பாடிடு"

"என்ன மாமி என் குரல் நல்லா இருக்கறது உங்களுக்குப் புடிக்கலையா, அதையெல்லாம் மூச்சை அடக்கிப் பாடணும்"

இப்படியாக விவாதம் நீண்டுகொண்டே போய் கடைசியில் மெயின் ராகமாக பந்துவராளி பாடிவிட்டு 'அப்ப ராம பக்தி' பாடுவதாக முடிவானது

"அப்புறம் வரது,, மறக்காம பிலஹரி ராகம் பாடு,,,அது நரசிம்மருக்கு உகந்த ராகம்"

"சரி மாமி"

வரது மாமா எல்லார் வீட்டுக்கும் போய் நரசிம்ம ஜெயந்தி ரெண்டாம் நாள் தன் கச்சேரி இருப்பதாக பத்திரிக்கை வைக்காத குறையாக சொல்லி விட்டு வந்தார்..

அவர் சித்தி சொன்னாள்: வரது ரெண்டாம் நாள் தஞ்சாவூர்ல இருந்து அந்த வாழத் தோட்டம் சுப்புராவ் வந்தாலும் வருவாராம்..அவர் தான் சபாவுல கார்யதரிசியா இருக்காராமே? உன் பாட்டக் கேட்டுட்டு உனக்கு சான்ஸ் கொடுத்தாலும் கொடுப்பார்...வரது நமக்கு நல்ல காலம் ஆரம்பமாயிட்டது டா.." என்றாள்


நரசிம்ம ஜெயந்தி வந்தது...அந்த விழா இங்கே மிகவும் பிரசித்தி என்பதால் கூட்டம் முதல் நாளே அலை மோதியது..கிருஷ்ண மூர்த்தி மாமாவைக் கண்ணிலேயே காண முடியவில்லை..மூணு நாள் விழா நடத்துவது என்றால் சும்மாவா? வசூல் பண்ண வேண்டும்..வரவு செலவுக் கணக்கு, சமையல் காரர்களை ஏற்பாடு செய்வது, சாமான் வாங்கிப் போடுவது, கோயில் சத்திரத்தில் வெளியூர் காரார்கள் தங்க ஏற்பாடு செய்வது, மைக் செட் என்றெல்லாம்..ஒரு கல்யாணம் போல..

முதல் நாள் விழா முடிவடைந்தது...கோவிலில் ரெண்டு வேளை சாப்பாடு..ராத்திரி பத்து மணிக்கு மேல் கிருஷ்ணமூர்த்தி மாமா வரதுமாமா வீட்டுக்கு வந்தார்..

"ச்சே, என்ன மனசங்கப்பா , சுவாமி கும்பிட வர்றாளா இல்லை சாப்பாட்டுக்கு வர்றாளான்னே தெரியலை..சாதம் கொளஞ்சு போச்சுன்னு புகார்..மொதல் பந்தியே ரெண்டரை மணி ஆச்சுன்னு ஒரு புகார்..சத்திரத்துல தண்ணி வரலைன்னு ஒரு புகார்..ஐநூறு ரூபாய் கொடுத்தேன்..அர்ச்சனை பண்ணலைன்னு ஒரு புகார்..போதும்டா சாமி..இந்த மனுசங்களுக்கு மத்தியில் எப்படி அந்த நரசிம்மர் யோகம் பண்ணிண்டு உட்கார்ந்திருக்கார்னு தெரியலை" என்றார்

அப்புறம் வரது, உன் கச்சேரிய கடைசி நாள் வச்சுக்கலாமா ?, ஆட்சேபனை இல்லையே? நாளைக்கு காலைல லட்சார்ச்சனை..அதுக்கே ஒரு மணி ஆயிரும்..சாயங்காலம் அஹோபில சுவாமிகளை நம்ம அனந்து அழைச்சிட்டு வரப்போறாராம்..அவர் ஏதோ உபன்யாசம் கொடுக்கப் போறாராம்..நடு நாள்னா என்ன? கடைசி நாள்னா என்ன? சரி தானே? வருத்தம் இல்லையே ? என்றார்

வரது மாமா சரி என்றார்..ஒரு பக்கம் வருத்தமாக இருந்தாலும் இன்னொரு பக்கம் ஆறுதலாக இருந்தது..நடு நாளுக்கு பயங்கர கூட்டம் வரும்..கடைசி நாள் என்றால் தேவலாம்..கொஞ்சம் ஆசுவாசமாய்ப் பாடலாம்

நடு நாள் நரசிம்ம ஜெயந்திக்கு கிராமமே அல்லோலகல்லோலப் பட்டது..எங்கு பார்த்தாலும் ஜனங்கள்..காவேரிக்காகவே வரும் ஜனங்கள் சிலர் ..ராத்திரி போடும் கத்திரிக்காய் தொக்குக்காகவே வருவார்கள் சிலர் .. வருஷா வருஷம் வருகிறோமே, இந்த வருஷம் தவறிப் போய் விடக்கூடாதே என்று வருவார்கள் சிலர் ..வெகு சிலர் நரசிம்மருக்காக வருவார்கள்..ஒரு ரயில்வே பிளாட்பாரத்தைப் போல விதம் விதமான மனிதர்களை அப்போது பார்க்கலாம் ..கோயிலைச் சுற்றி அமைதியாக எதையோ மந்திரம் போல முணுமுணுத்துக் கொண்டு வலம் வருபவர்கள்..அங்கும் இங்கும் ஓடும் குழந்தைகளை அடக்கி அமர வைக்கும் அம்மாக்கள், அப்பாக்கள்...தலைக்கு முக்காடு போட்ட மடிப் பெண்மணிகள்..ராக்கெட் விடும் லெவலுக்கு அங்கும் இங்கும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் அர்ச்சகர்கள்...ஒரு மூலையில் அமர்ந்து சகஸ்ர நாமம் படிப்பவர்கள்..'இந்த சேலை எப்ப வாங்குனே? பார்டர் நல்லா இருக்கே ''கோமதி மகளுக்கு வரன் அமைஞ்சுதா?' என்று பகவத் விஷயத்தை விட்டு விட்டு வேறு எல்லாவற்றையும் பேசும் பெண்கள், யாரைப் பற்றியும் கவலைப் படாமல் ஒரு கோஷ்டியாக பஜனை செய்பவர்கள், இலை போட்டாகி விட்டதா என்று அவ்வப்போது எட்டிப் பார்க்கும் உள்ளூர்க் காரர்கள்...

அன்றும் சில சின்னச் சின்ன டென்ஷன்கள்,சண்டைகள்..சமையல் அறையில் யாரோ சட்டை போட்டுக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்து விட்டார் என்ற கலவரம்..வாழை இலை போரவில்லை என்று ஒரு கலவரம்..எல்லாம் முடிந்து முதல் பந்தி முடியவே மூனரை மணி ஆகி விட்டது..

சுவாமிகளின் பக்தி உரையுடன் இரண்டாம் நாளும் முடிந்தது...

கடைசி நாள் காலை நான்கு மணிக்கெலாம் வரது மாமா எழுந்து கொண்டு விட்டார்..கொஞ்சம் பதற்றமாகக் காணப்பட்டார்...காலை பதினொரு மணி சுமாருக்கு கச்சேரி இருந்தது..
முந்தா நாளே பாலாஜியிடம் போய் ஒத்திகை பார்த்து வந்திருந்தார்...நேற்று வரை வருவதாகத் தான் ஒப்புக் கொண்டிருந்தான்...பத்து மணிக்கு கோவிலுக்கு வந்து விடுவான்...
வரது மாமா ஐந்து மணிக்கே காவேரிக் கரைக்குப் போய்க் குளித்து வந்தார்..கோடைக்காலம் ஆனாலும் காலைக் குளிரில் உடம்பு உதறியது..வயசாச்சுல்ல என்று எண்ணிக் கொண்டார்..."கபி வாரிதி தாட்டுனா" என்ற வரியை மனதில் ஆயிரம் தடவை நிரவல் செய்தார்..

பதினொரு மணிக்கு வரது மாமாவுக்கு இன்னொரு ஏமாற்றம் காத்திருந்தது..தஞ்சாவூரில் இருந்து பிரபல உபன்யாசகர் மைதிலி ராஜகோபாலன் திடீரென்று வந்திருக்கிறாராம்..எல்லாரும் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க அவர் இரண்டு மணி நேரம் "பிரகலாத பக்தி விஜயம்" என்ற தலைப்பில் பேசுகிறாராம்..கிருஷ்ண மூர்த்தி மாமாவைக் காணவே இல்லை..வரது மாமா அப்படியே உபன்யாசம் கேட்க உட்கார்ந்து விட்டார்..நடுவே கி.மு. மாமா ஒரே ஒரு தரம் தலையைக் காட்டி "வரது, சாயங்காலம் ஆறு மணிக்கு கண்டிப்பா உன் கச்சேரி, ரெடியா வந்துரு " என்று கூறி மறைந்தார்

தீர்த்தப் பிரசாதம் சாப்பிட்டு விட்டு வரது மாமா கோவிலிலேயே இருந்தார்..."இந்த வரதுவுக்கு இந்த வருஷம் என்ன வந்துது? ஒரு வேலை செய்யலை...நேத்தைக்கு பந்தில ஜலம் கூடப் பரிமாறலையே,என்ன ஒரு மாதிரி மிதப்புலையே திரியறான்" என்ற கம்ப்லையன்ட் வேறு..

ஐந்து மணி வரை பாலாஜி வரவில்லை..ஏனென்று தெரியவில்லை..மகேஷை அனுப்பி பார்த்து வரச் சொன்னதில் அவர் பெரியப்பா தவறி விட்டார் என்று உடனே கிளம்பி தஞ்சாவூர் போய் விட்டதாகத் தகவல் வந்தது..

மிருதங்கம் வாசிக்கும் பையன் மட்டும் வந்தான்

கடைசி நாள் என்பதால் கூட்டம் வெகுவாகக் குறைந்து விட்டிருந்தது...நிறைய பேர் பந்தி முடிந்ததும் பஸ் ஏறி விட்டார்கள்..ஆயிரமாக இருந்த கூட்ட வெள்ளம் நூறாக வடிந்து விட்டிருந்தது...

ஆறரை மணிக்கு வரது மாமா மேடை ஏறினார்..ஒரே ஒரு மைக் இருந்தது...ம்ம்ம்ம் என்று பாடி சுருதி சேர்த்துக் கொண்டார்..மைக் சில நொடிகளுக்கு ஓய்ய்ய் என்று கூவி விட்டு அடங்கியது...மைக் செட்டு பாலு வேறு முன்னால் நின்று கொண்டு சீக்கிரம் செட்டை எல்லாம் எடுத்துட்டு நான் திருச்சி போணும் என்று அவசரப் படுத்தினான்...

வரது மாமா ப்ளானின் படி ஆபோகி வர்ணத்தைத் தொடங்கினார்...இருந்த நூறு பேரில் பாதிப் பேர் கிளம்பத் தொடங்கியிருந்தனர்...இப்போதும் கி.மு மாமாவைக் காணோம்..

தனி வாசிக்கும் பையன் அவன் பாட்டுக்கு தனியாக வாசித்துக் கொண்டிருந்தான்...எங்கெல்லாம் நிறுத்த வேண்டுமோ அந்த இடங்களில் விடாது வாசித்தான்.. எங்கெல்லாம் வாசிக்க வேண்டுமா அங்கெல்லாம் நிறுத்தி விட்டு வேடிக்கை பார்த்தான்...பாவம் அவனுக்கும் முதல் கச்சேரி போல இருந்தது..

வரது மாமாவின் சங்கீத வாழ்வுக்கு வந்த சோதனையாக அந்த நேரம் பார்த்து கரண்ட் போய் விட்டது..

இது தான் சாக்கு என்று அது வரை உட்கார்ந்திருந்த சிலரும் கிளம்பத் தயாரானார்கள்..."இருங்கோ அஞ்சு நிமிஷத்துல கரண்ட் வந்துரும் இருங்கோ..இவர் நல்லாப் பாடுவார்" என்று யாரோ அவர்களைத் தடுத்துக் கொண்டிருந்தனர்..

அஞ்சு நிமிஷத்தில் கரண்ட் வரவில்லை...

இது தான் சாக்கு என்று பாலுவும் தன் மைக் செட்டை பேக் செய்து விட்டான்....அவனுக்கு வீட்டில் என்ன அவசரமோ பாவம்..

வரது மாமா ஏதோ முடிவுக்கு வந்தவராக மைக் இல்லாமலேயே சுருதியை ஏற்றி சத்தமாகப் பாட ஆரம்பித்தார்...அவர் பாடிய 'அப்ப ராம பக்தி' மிருதங்கம் வாசிக்கும் பையனுக்கும் அப்பன் ராமனுக்கும் மட்டும் கேட்டது

இப்போது மேடையைச் சுற்றி வரது மாமா , அவர் சித்தி, துளசி மாமி, மேலும் சில பொடிப் பையன்கள் மட்டும் இருந்தனர்..

அப்போது நாகராஜா மாமா எங்கிருந்தோ வந்து கட்டைக் குரலில் மிரட்டினார்..சரி சரி நேரம் ஆறது ..ஸ்வஸ்தி சொல்லி உற்சவத்தை முடிக்கணும்..சீக்கிரம் என்றார்..

"வரது போதும்..மங்களம் பாடிடு" என்றார்

வரது மாமா அவர் கம்பீரமான குரலை மீற முடியாமல் ' மங்களம் பாடம் பண்ணலை மாமா" என்றார்

எங்கிருந்தோ ஒரு பொடுசு மேடையில் ஏற்றி விடப்பட்டு அது உச்ச ஸ்தாயியில் "பவமான சுதடு பட்டு" என்று பாடியது

இப்படியாக வரது மாமாவின் (முதல்) கச்சேரி இனிதே முடிவடைந்தது...

வரது மாமா கோயிலில் இருந்து திரும்பி வருகையில் "இன்னிக்கு ராத்திரியே சந்தானம் மாமாவின் ஃபேனை ரிப்பேர் பண்ணிறனும்..காயில் தான் போயிருக்கும்" என்று நினைத்துக் கொண்டார்.


சமுத்ரா

வலை, கடல், மீன், மரணம்!

மீன் புடிக்கப் போன
மனுசப் பயலையெல்லாம்
தான் புடிச்சுத் தின்னுச்சாம்
தறி கெட்ட சுறா ஒண்ணு..

மீனவன் வேஷமிட்டு
சாமி வந்து நின்னுச்சாம்
ஆணவத்தில் ஆடி நின்ன
சுறாமீனைக் கொன்னுச்சாம்..

மீனு கொல்லுதேன்னு
முந்தி வந்த சாமி கூட
மனுஷன் கொன்னாக்கா
மவுனமா நிக்குதுங்க

புயலடிச்சு செத்திருந்தா
புலம்பி மறந்திருப்போம்- மனுஷப்
பயலடிச்சு சாவதைத் தான்
பொறுத்துக்க முடியலைங்க

வலை தவறிப் போனாக்க
வேறொன்னு வாங்கிரலாம்
தலை தவறிப் போகுதுங்க
தாளாத துயரமுங்க!

அப்பா எங்கேன்னு
அழுத புள்ள கேட்டாக்க
துப்பாக்கி சுட்டதுன்னு
துக்கத்தைச் சொல்லணுமா?

மகனைக் கண்டியான்னு
முனியாத்தா கேட்டாக்க
யமன் தூக்கிப் போனான்னு
என் வாயால் சொல்லணுமா?

பொழுதாகிப் புருஷனைத்தான்
பொண்டாட்டி தேடுறப்ப
'அழுகாதே'ன்னு ஆரம்பிச்சு
அவ மொகத்தப் பாக்கணுமா?

படகொன்னு இருக்குதுங்க
பாமெல்லாம் இல்லைங்க
துடுப்பொன்னு வைச்சிருக்கோம்
துப்பாக்கி இல்லீங்க...

வலை நெறஞ்சு மீன் கெடச்சா
மனம் நெறஞ்சு திரும்பிடுவோம்
அலை கடந்து அங்கே வர
ஆசையெல்லாம் இல்லைங்க

வலை மாட்டி நடிகரெல்லாம்
வசனம் தான் பேசுவாங்க
தலைமாட்டில் குந்தி அழ
தயாரான்னு தெரியலையே

பாட்டெழுதி எங்க மேல
பரிதாபப் படுறவங்க
கூட்டிக்கிட்டுப் போனாக்க
கூட வந்தாத் தேவலையே

அலை கொஞ்சம் பொங்கினாக்க
அடுத்த நாள் போயிக்கலாம்
கொலைகாரன் காத்திருந்தா
கதியென்ன சொல்லுங்க

கொட்டுற மழையிலையும்
கலங்காத எங்க நெஞ்சு
பட்டாளம் வந்தாக்க
பதறித் துடிக்குதுங்க

படகுக்கு வாழ்க்கைப்பட
பாவம் என்ன செஞ்சோங்க?
கடவுளுக்கும் கண்ணில்லை
கண்ணீரில் இருக்கோங்க

கடல்தாயி இழுத்துக்கிட்டா
கவலை ஒண்ணும் இல்லைங்க
மடப்பசங்க குண்டுக்கு
மரிக்கவா பொறந்தோங்க?

சொழலு கொண்டுச்சுன்னா
சொகம்தாங்க எங்களுக்கு-துப்பாக்கிக்
கொழலு கொல்லுகின்ற
கொடுமைஎன்ன சொல்வோங்க?

ஆள் புடிக்கும் பூதமெல்லாம்
ஆட்சி பண்ணுறப்ப
மீன் புடிக்கும் மீனவனை
மடக்கிக் கொல்லுறாங்க

கொலைகாரன் திருடனெல்லாம்
கூத்தடிக்க விட்டுவிட்டு
வலைக்காரன் வந்தாக்க
வன்முறையைக் காட்டுறாங்க

உயிர் வலி எங்களுக்கு
உங்களுக்கோ வெளையாட்டு
வயிறெரிஞ்சு சொல்லுகிறோம்
வார்த்தை பொய்க்காது!

கடலின் புள்ளைகளைக்
கண்ணீரில் விட்டாக்கா
கடலுக்குப் பொறுக்காது
கடவுளுக்கும் பொறுக்காது

அப்பாவி மக்களைத்தான்
அடிச்சுப் பொழச்சாக்க
தப்பாம கடல்தாயி
தண்டனையைக் கொடுத்துவிடும்

பொங்கு கடல்தாயி
பொறப்பட்டு நீ பொங்கு
எங்களை வதைச்சவங்க
எழுந்தோட நீ பொங்கு

துப்பாக்கி புடிச்சவங்க
தலை தெறிக்க நீ பொங்கு
அப்பாவியை அடிச்சவங்க
அழியட்டும் நீ பொங்கு!


சமுத்ரா