அணு அண்டம் அறிவியல்-16

அணு அண்டம் அறிவியல்-16 உங்களை வரவேற்கிறது

ஒரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு வரை அறிவியல் என்பது மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளை எப்படி நிறைவேற்றுவது, தினசரி வாழ்க்கையை எப்படி இன்னும் எளிமையாக ஆக்குவது என்பதில் மட்டும் குறியாக இருந்தது.அதாவது மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தி சாதனங்களை எப்படி இயக்குவது, இயந்திரங்களை எப்படி தானே இயங்க வைப்பது போன்றவைகள்...
நாம் இன்று சர்வ சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தும் சாதனங்களின் பின்னே விஞ்ஞானிகளின் வாழ்நாள் உழைப்பு மறைந்துள்ளது..ஒரு சுவிட்சைப் போட்டால் பல்பு தானாக எரிகிறது. டி.வியை ஆன் செய்தால் 'கண்ணா லட்டு தின்ன ஆசையா' என்று அது வர்ணம் காட்டி அலறுகிறது. போர்வையின் அடியில் மறைந்து கொண்டு நம்மால் செல்போனில் 'சொல்லு டா/டி செல்லம்' என்று ஆரம்பித்து மணிக்கணக்கில் பேச முடிகிறது. ஆனால் இவற்றையெல்லாம் நமக்கு சாத்தியமாக்குவதற்கு விஞ்ஞானிகள் பலர் தங்கள் சுகங்களைத் துறந்து,ஊன் உறக்கம் மறந்து வாழ்நாள் முழுவதும் சோதனைச் சாலைகளில் ஒரு துறவி போல உழைத்தார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? அலெக்சாண்டர் கிரகாம்பெல், எடிசன், மைக்கேல் ஃபாரடே இவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகளைப் படித்து இருக்கிறீர்களா?படித்து முடித்ததும் உங்கள் கண்களில் ஒரு துளி கண்ணீராவது பனித்திருக்கும் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்..

மைக்கேல் ஃபாரடே

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்து அறிவியலின் (இயற்பியல்) பார்வை கொஞ்சம் நெருடலான கேள்விகளின் பதில்களுக்கான பாதையை நோக்கித் திரும்ப ஆரம்பித்தது..எத்தனை நாள் தான் இயற்பியலை ரொட்டி சுடுவதற்கும், அணுகுண்டு வீசி 'போட்டுத்' தள்ளுவதற்கும் பயன்படுத்திக் கொண்டிருப்பது என்று விஞ்ஞானிகள் யோசிக்க ஆரம்பித்தார்கள்..அவர்கள் சில 'existential questions' களைக் கேட்க ஆரம்பித்தார்கள்..அதாவது இந்தப் பிரபஞ்சம் எப்படி உருவானது? இந்த பிரம்மாண்டமான பிரபஞ்சத்தில் ,ஆள் அரவமற்ற வெளியில் நாம் மட்டும் தனியாக ஒரு நீலக் கோளில் வாழ்ந்து கொண்டு 'மக்களே , இந்த அராஜக ஆட்சியை இந்த முறை அரியணையில் இருந்து இறக்குவோம்' என்றெல்லாம் அபத்தமாக ஏன் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்? கடவுள் என்று ஒரு 'old man in the sky ' இருக்கிறாரா? அவர் தான் இந்த பிரபஞ்சத்தை ஆறு நாளில் படைத்து விட்டு பின்னர் கை கழுவிக் கொண்டு தூங்கப் போய் விட்டாரா? நாம் எதை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறோம்? மனித குலத்தின் எதிர்காலம் என்ன? குண்டு வீசி முட்டாள் தனமாக நம்மையே நாம் அழித்துக் கொள்வோமா ? 'காலம்' என்றால் என்ன? பிரபஞ்சத்தில் மாறாத ஒன்று ஏதாவது இருக்கிறதா? என்றெல்லாம் 'மாண்டூக்ய'உபநிஷதம் லெவலுக்கு கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்தார்கள்.மைக்ராஸ்கோப், டெலஸ்கோப், பயமுறுத்தும் கருவிகள் இவற்றை விட்டு விட்டு ஒரு பேப்பர், பேனா வைத்துக் கொண்டு தனிமையில் யோசிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

இந்த ஒரு மாற்றம் இயற்பியலில் THEORETICAL PHYSICS என்ற ஒரு புதிய பிரிவைத் தொடங்கி வைத்தது

'conclusion based on pure reasoning !' ..இதைத் துவக்கி வைத்த பெருமை ஐன்ஸ்டீனையே சாரும்..அவரிடம் ஒரு பொம்மை டெலஸ்கோப் கூட இருந்ததில்லை ..அப்படி இருந்தாலும் அவர் இந்த மில்லினியத்தின் மிக அறிவார்ந்த கொள்கையான ரிலேடிவிடி- யைக் கண்டுபிடித்தார். அவர் சொன்ன கருத்துக்களைக் கேட்டு அப்போது சிலர் சிரிக்கக் கூட செய்தார்கள். மேலும் அவற்றை நிரூபிப்பதற்கு அப்போது உடனடி வாய்ப்புகள் கிடைக்கவில்லை..உதாரணமாக சூரியன் ஒளியை வளைக்கிறது என்ற அவரின் முடிவுக்கு 1919 ஆம் ஆண்டில் ஆப்பிரிக்காவில் முழு சூரிய கிரகணம் ஒன்று வரும் வரை காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது!

மேலும் நோபல் பரிசுக் கமிட்டி அவரிடம் 'நீங்கள் கண்டுபிடித்ததெல்லாம் சரி..அதிவேகத்தில் காலம் மெதுவாக நகரும் என்கிறீர்கள் , ஈர்ப்பு-முடுக்க சமன்மை (gravity acceleration equivalence principle ) என்கிறீர்கள்! இதையெல்லாம் வைத்துக் கொண்டு 'ஏட்டுச் சுரைக்காய் கறிக்கு உதாவது' என்பது போல ஏழை ஒருவரின் ஒருவேளை வயிற்றுப் பசியைத் தீர்க்க முடியுமா?நோபல் பரிசைத் தொடங்கி வைத்த 'ஆல்ஃபர்ட் நோபல்' இந்தப் பரிசு மக்களின் நன்மைக்காகப் பாடுபடும் விஞ்ஞானிகளுக்கு வருடா வருடம் கொடுக்கப் பட வேண்டும் என்று தானே உயில் எழுதி வைத்தார்?' என்று கூறி அவரின் அபாரமான கண்டுபிப்புகளுக்கும் அவை 'non -utility ' என்பதால் நோபல் பரிசு கொடுக்கத் தயக்கம் காட்டியது.

பின்னர் ஒளி மின் விளைவை ஒரு சாக்காக வைத்து அவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கி கௌரவித்தது. இந்த விளைவு ஒரு சாதாரண ஒன்று.இயற்பியலில் B .Sc படித்தவர் கூட இதைக் கண்டுபிடித்திருக்க முடியும்.இது என்னடா என்றால் நாம் லிப்ட் கதவு மூடும் போது அவசர அவசரமாக ஓடி வந்து ஒரு ராக்கெட் அனுப்பும் லெவலுக்கு அவசரப்பட்டு கையை அதன் கதவுகளுக்கு இடையே வைத்து ஆட்டினால் அது சமர்த்தாக திறந்து கொள்கிறதே, இது தான் ஒளி மின் விளைவு (photo -electric effect பற்றி நாம் ஏற்கனவே அ- அ- அ வில் பார்த்திருக்கிறோம்)

நாம் முன்பு சொன்ன படி இயற்பியலின் இந்த அதிகப் பிரசங்கித் தனமான கேள்விகளுக்கு விடையளிப்பதற்கு ,கடவுளின் பூட்டப் பட்ட அறைக்குள் சாவி துவாரத்தின் வழியே எட்டிப் பார்க்கும் தைரியத்திற்கு, 'quantum mechanics ' கொஞ்சம் உதவி செய்கிறது . இதை எப்படியாவது மற்ற கொள்கைகளுடன் இணைத்து 'theory of everything ' என்ற ஒன்றைக் கண்டு பிடித்து விடமுடியுமா?கடவுளின் பிரபஞ்ச செங்கோலை தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டு அவரை நாடு கடத்தி விட முடியுமா என்று இன்றைக்கு விஞ்ஞானிகள் நிறைய பேர் மிதப்பில் அலைந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

சரி இந்தப் பதிவுடன் 'குவாண்டம் மெகானிக்ஸ்' அ- அ- அ வில் ஆரம்பமாகிறது..கூடவே இணைந்திருங்கள்.

முதலில் அதன் பெயர்க் காரணத்தைப் பார்ப்போம்..

குவாண்டம் என்பது குவான்டிடி (quantity ) என்பதில் இருந்து வந்தது..'எவ்வளவு' 'எத்தனை' என்றெல்லாம் மளிகைக் கடைக்காரர் ரேஞ்சுக்கு கறாராகக் கேட்பது.'Whereas science concerns quantity , religion concerns quality ' என்பார்கள் .அதாவது அம்பாள் ராஜ ராஜேஸ்வரி தான் பக்தர்களுக்கு கருணையைக் கணக்குப் பார்க்காமல் இடையறாது பொழிவாள்.இயற்பியலில் இது நடக்காது..எல்லாம் எத்தனை மில்லி கிராம் , எத்தனை மில்லி செகண்ட், எத்தனை ஜூல் என்று தசமஸ்தான சுத்தமாக சொல்ல வேண்டும்.

குவாண்டம் மெகானிக்ஸ்சை பிள்ளையார் சுழி போட்டு (தான் அறியாமலேயே) தொடங்கி வைத்த பெருமை 'மாக்ஸ் பிளான்க்' ஐ சேரும் என்று முதலிலேயே சொல்லியிருக்கிறோம்.
பார்க்க (அணு அண்டம் அறிவியல்-3) அந்த காலத்தில் இருந்து வந்த 'புற ஊதா பூகம்பம்' எனப்படும் 'ultraviolet catastrophe ' என்ற பிரச்சனைக்குத் தீர்வாக அவர் ஆற்றல் என்பது தொடர்ச்சியானது இல்லை..சின்னச் சின்ன பொட்டலங்களால் ஆனது என்று சொன்னார்.இது தான் குவாண்டம் மெகானிக்ஸ்- இன் அடிப்படை.ஆற்றல் மட்டும் இல்லை..எல்லாமே சின்னச் சின்ன அலகுகளால் ஆனவை..உதாரணம் ஒளி (light )நமக்குத் தொடர்ச்சியாகத் தெரிகிறது.டார்ச் லைட்டில் இருந்து அடிக்கும் போது ஒரு தொடர்ச்சியான கற்றையாக கண்ணுக்குத் தெரிகிறது ..ஆனால் அதுவும் உண்மையில் 'போட்டான்கள்' என்ற சின்னச் சின்ன துகள்களால் ஆனது.இப்போது கொஞ்சம் advanced ஆக வெளி (space ) மற்றும் காலம் (time )ஆகிவை கூடத் தொடர்ச்சியானவை அல்ல.அவை கூட கோடிக் கணக்கான அடிப்படை அலகுகளின் சாமார்த்தியமான பிணைப்பு தான் என்கிறார்கள்.(STRING THEORY ) இதை இப்போது விளக்க ஆரம்பித்தால் எனக்கு பைத்தியம் பிடித்து விடும்.. இதை அ- அ- அ வின் கடைசி அத்தியாயங்களில் பார்க்கலாம்.

இன்னும் எளிமையாகச் சொல்வதென்றால் ஒரு சந்தைக் கடையை தூரத்தில் இருந்து கேட்கும் போது எதுவும் தெளிவின்றி 'ஹோ' என்று ஒரே தொடர்ச்சியான இரைச்சலாகக் கேட்கிறது
ஆனால் பக்கத்தில் போய்க் கேட்டால் தான் நிறைய துண்டு துண்டான ஒலிகளைக் கேட்கிறோம் :"பாருப்பா அந்த தக்காளி அழுகி இருக்கு' 'கேரட் எப்படிம்மா' 'என்ன சரோஜா இப்படி இளச்சுப் போயிட்டா' என்றெல்லாம். இசை கூட நமக்குத் தொடர்ச்சியாகக் கேட்கிறது. ஆனால் அதுவும் ஸ்வரங்கள் என்ற அடிப்படை அலகுகளால் ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது.உதாரணமாக 'கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்' என்பதை 'ச-க-ரி-க-ம க-ரி ச-க-ரி-க-ம' அன்று அடிப்படை அலகுகளாகப் பிரித்து விட முடியும்.ஒரு ஸ்வரத்தில் இருந்து இன்னொன்றுக்கு நகரும் போது 'கமகங்கள்' என்ற frequency adjustments களைப் பாடகர் செய்வதால் அது நமக்குத் தொடர்ச்சியாகக் கேட்கிறது.

இந்த சிறிய அடிப்படை அலகு இயற்பியலில் பிளான்க் மாறிலி (planck constant , h ) என்று அழைக்கப்படுகிறது. நம்மால் கற்பனை பண்ணிப் பார்க்கக் கூடிய மிகக் குறைந்த தூரத்தை 'பிளான்க் தூரம்' என்றும் மிகக் குறைந்த கால அளவை 'பிளான்க் காலம்' என்றும் சொல்கிறார்கள்.முருகன் அவ்வையாருக்குப் பதில் மாக்ஸ் ப்ளான்க்கிடம் 'சிறியது என்ன' என்று கேட்டால் அவர் 'சிறியது கேட்கின் நெறி வடிவேலோய், சிறிது சிறிது அணு சிறிது, அதனினும் சிறிது அணுவினுள் அணுக்கரு' என்று ஆரம்பித்து அதனினும் சிறிது பிளான்க் கான்ஸ்டன்ட் என்று முடித்திருப்பார் என்று தான் தோன்றுகிறது

சரி இந்தப் பிரபஞ்சமோ மிக மிகப் பெரியதாய் இருக்கிறது. குவாண்டம் மெக்கானிக்ஸ் இந்த மாதிரி கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாத தக்குனூன்டு அலகுகளுடன் deal பண்ணுகிறது. இப்படி இருக்கும் போது பிரபஞ்சத்தின் விதியை நிர்ணயிக்க குவாண்டம் இயற்பியல் எப்படிப் பயன்படும் என்று நீங்கள் கேட்டால்: 'பிக் பாங் (big bang ) கொள்கைப்படி நம் பிரபஞ்சம் ஒரு காலத்தில் பிளான்க் நீளத்திற்கு ஒடுங்கி சுருங்கி இருந்ததாகச் சொல்கிறார்கள்.அணு எவ்வளவு சிறியது என்று நமக்குத் தெரியும். ஒரு குண்டூசி நுனியில் ஆயிரம் கோடி அணுக்களை வைத்து விட முடியும். ஆனால் இந்த பிளான்க் தூரம் என்பது அணுவை விட, அணுக்கருவை விட, அதன் உள் இருக்கும் ப்ரோடான்களை விட, குவார்க்குகளை விட மிக மிகச் சிறிய ஒரு நீளம்.
இதன் மதிப்பு 1.616252(81)×10 ^-35 மீட்டர் என்று கன கச்சிதமாகக் கணக்கிட்டு உள்ளார்கள்.இந்த நீளத்திற்கும் குறைவாக ,
(மேலும் பிளான்க் கால அளவுக்கும் குறைவாக) செல்லும் போது இயற்பியலின்
அத்தனை விதிகளும் உடைந்து விடுவதாகக் கூறுகிறார்கள்.அங்கே நம் விதிகள், சமன்பாடுகள் எல்லாம் செல்லுபடி
ஆகாது. அது ஓர் அதிசயம்.பிரபஞ்சம் திடீரென்று தோன்றி வெடித்துச் சிதறிய
கணத்திற்குப் பிறகு ஒரு நானோ செகண்டில் இருந்து என்னவெல்லாம் நடந்தது, எப்படி எல்லாம் அது விரிவடைந்து
பூதாகாரமாக வளர்ந்து நின்றது என்று புட்டுப் புட்டு வைக்கும் இயற்பியல்
விஞ்ஞானிகள், அந்த வெடிப்புக்கு முன்னர் என்ன இருந்தது?ஏன் அந்த வெடிப்பு நிகழ்ந்தது? எது அதை நிகழ்த்தியது? என்று குழம்புகிறார்கள்.ஏனென்றால் பெரு வெடிப்புக்கு முன்னர் காலமும் இல்லை, வெளியும் இல்லை..இந்த நிலையை அவர்கள் 'singularity ' என்ற வார்த்தையைக் கூறி விட்டு கை விரித்து விடுகிறார்கள்.'singularity ' என்பது அழகான ஒரு வார்த்தை..
மொழி பெயர்த்தால் கிட்டத்தட்ட 'அத்வைதம்' என்ற பொருள் வருகிறது.அதாவது எல்லாமே ஒன்று..எல்லாமே ஒரு விவரிக்க முடியாத பரவசத்தில் இருமை மறந்து ஒன்றி இருந்த கணம்...

முண்டக உபநிஷத் இவ்வாறு சொல்கிறது

இருமை நிலை அற்ற ,அறிவு அறியாமை என்பதற்கு அப்பாற்ப்பட்ட பிரம்மம் தொடக்கத்தில் தானே எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கிய 'ஹிரண்ய கர்பமாக' இருந்தது .அது தன்னையே பிறப்பித்துக் கொண்டது.

'பிங் பாங்குக்கு' முன்னர் என்ன நடந்தது என்பதை அறிய முண்டக உபநிஷத் தான் படிக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது :)

சரி குவாண்டம் அறிவியல் என்றால் இது மாதிரி தலை சுற்ற வைக்கும் சமன்பாடுகள் எல்லாம் இருக்குமா என்றால் இல்லை :) (எனக்கு அந்த அளவு நாலேஜ் இல்லை :))

ஒரு முறை ஐன்ஸ்டீன் 'இப்போதெல்லாம் நான் கண்டுபிடித்த சார்பியல் கொள்கை எனக்கே புரிவதில்லை..ஏனென்றால் அதை கணிதவியலாளர்கள் எடுத்துக் கொண்டு விட்டார்கள் " என்று சொன்னாராம். எனவே முடிந்த வரை எளிமையாக, அதன் உண்மைப் பொருள் மாறாமல் சொல்ல முயற்சிக்கிறேன்

சமுத்ரா

குறிப்பு: சார்பியல் தத்துவத்தின் படி நீளம் மற்றும் காலம் ஆகியவை சார்புடையவை.
அதாவது ஒரு பொருளின் நீளத்தையோ ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்த காலத்தையோ இரண்டு
பேர் அவரவர் Frame of Reference ஐப் பொறுத்து இரண்டு விதமாக அளவிடலாம். அவை சமமாக இருக்கவேண்டிய
அவசியம் இல்லை.. ஆனால் what about Planck Length and time ?
பிரபஞ்சத்தில் absolute time , absolute length எதுவும் இல்லை என்று ஐன்ஸ்டீன் கண்டு பிடித்து சொல்லியிருந்தாலும்
இந்த பிளான்க் நீளம் மற்றும் பிளான்க் காலம் இரண்டு வெவ்வேறு observer -களுக்கும் ஒரே மாதிரி தான்
இருக்கும் என்கிறார்கள். (ஒரு வேளை அவற்றை நம்மால் அளக்க முடிந்தால்) (ஏனென்றால் இவை இயற்கையின் மாறிலிகள்)
அப்படி இரண்டு பேருக்கு இந்த மாறிலிகள் ஒன்றாக இருந்தால் அப்போது நாம் கண்டிப்பாக ஒளியின் வேகம் மாறிலி அல்ல
என்று நிரூபிக்க வேண்டி வரும்...:)

கலைடாஸ்கோப்-11

கலைடாஸ்கோப்-11 உங்களை வரவேற்கிறது

Body language
===============

போன வாரம் 'நாதஸ்வரம்' சீரியல் ஒரு எபிஸோடை வசனமே இல்லாமல் ஒளிபரப்பினார்கள்..வசனம் இருந்தாலே அதில் எல்லாரும் முக்கால்வாசி மூக்கால் அழுது கொண்டிருப்பார்கள்.
வசனம் வேறு இல்லையென்றால் கேட்க வேண்டுமா ? எல்லாரும் ஒரு பத்து மில்லி லிட்டர் அதிகமாகவே கண்ணீர் விட்டு எதுவும் பேசாமல் விக்கி விக்கி அழுது கொண்டிருந்தார்கள்..சரி இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் நம் சீரியல் இயக்குனர்கள் இப்படியெல்லாம் புதுமையாக (?!) யோசிப்பதற்குக் காரணம் BODY LANGUAGE என்ற ஒன்று இருப்பதால்தான்..நம் communication இல் ஒரு எழுபது சதவிகிதம் இந்த body LANGUAGE மூலம் நடக்கிறது என்கிறார்கள்.(பேசுவது ஒரு முப்பது சதவிகிதம் தானாம்!)இதனால் தான் ஒருவரிடம் பேசும் போது நியூஸ் வாசிப்பவர் போல ஆடாமல் அசையாமல் நம்மால் பேச முடிவதில்லை...டி.வியில் ஒரு மணி நேரம் கால்கடுக்க நின்று கொண்டு மக்களுக்கு பாட்டுகளை ஒளிபரப்பும் மகத்தான பணியை செய்யும் 'வீடியோ ஜாக்கி' களை (esp . கைகளை! )கவனித்திருக்கிறீர்களா?

அந்தக் காலங்களில் ரேடியோவில் நாடகங்களை ஒலிபரப்புவார்களே? நாடகங்கள் என்ன தான் அருமையாக இருந்தாலும் அதனுடன் நம்மால் ஒன்ற முடியாது. yes..BL was missing!

டி.வி சீரியல்களில் அது ஒரு பெரிய advantage ..ஒரு அழகான வில்லி (?) கண்களை உருட்டி, தலையை ஒரு புறமாக சாய்த்து,கொஞ்சம் ஏளனமாகப் புன்னகை செய்து ஓர் அப்பாவி குடும்பப் பெண்ணை 'லுக்கு' விடுவதை வைத்தே ஒரு பத்து நிமிடத்தை ஓட்டி விடலாம் பாருங்கள்..

கர்நாடக இசைப் பாடகர்களுக்கு body Language ரொம்பவும் முக்கியமாக இருக்கிறது..சில பேர் கையால் முறுக்கு பிழிவார்கள்; சில பேர் பூக் கட்டுவார்கள்..வாலி பால் விளையாடுவார்கள்.டயர் ஓட்டுவார்கள்.பக்க வாத்தியக்காரர் ஒரு Safely distance க்கு உள்ளே தப்பித் தவறி உட்கார்ந்து விட்டிருந்தால் அவரைக் கண்ணைக் குத்தி விடுவார்கள்.

முகத்தை அஷ்ட கோணலாக்கி நவரசமும் காட்டுவார்கள்.. (இப்போதெல்லாம் பின்னே பெரிய திரையில் தெற்றுப்பல் தெரியும் அளவு close -up வேறு! சென்னையில் திருவையாறுக்கு ஒரே ஒரு வேண்டுகோள்..அந்த close -up வேண்டாமே ப்ளீஸ்! ) இதையெல்லாம் நிறைய பேர் 'குரங்கு சேஷ்டை' என்று சொன்னாலும் THEY ARE NEEDED ...அவர்கள் குரலுக்கும் உடம்புக்கும் ஒரு Synchronization இல்லை என்றால் அவர்களால் பாட முடியாது.நிரவலில் அவர்கள் குரல் நடுங்கும் போது கைகளும் நடுங்க வேண்டும்.மேல் ஸ்தாயியில் சஞ்சரிக்கும் போது கைகளும் மேலே போக வேண்டும்.இதற்கு ஒரே ஒரு விதிவிலக்கு ஜானகி ..'சிங்கார வேலனே தேவா' போன்ற கமகங்கள் அதிகம் உள்ள பாடல்களைக் கூட அவரால் எந்த உணர்ச்சியையும் வெளிக்காட்டாமல், எந்த அசைவுகளும் இன்றி சிலை போல நின்று கொண்டு பாட முடிகிறது..என்னைக் கேட்டால் I 'd say Janaki has invisible Hands and Face!
அவர் பாடும் போது அந்த கண்ணுக்குத் தெரியாத மாய முகமும் கைகளும் களி நடனம் ஆடிக் கொண்டிருக்குமோ என்னமோ?

மேலும் இதில் INTIMATE ZONE என்று ஒன்று சொல்கிறார்கள். அதாவது நம் உடலைச் சுற்றி உள்ள ஒரு 18 இன்ச் . பரப்பு.அதற்குள் நாம் நமக்கு மிக நெருக்கமானவர்களை மட்டுமே
அனுமதிக்கிறோம் என்கிறார்கள்..உங்களை ஒருவருக்குப் பிடிக்கிறதா இல்லையா என்று தெரிந்து கொள்ள சினிமாவில் காட்டுவதைப் போல் என்னென்னவோ செய்து மெனக்கெட வேண்டாம்..அவரின் INTIMATE ZONE -க்குள் மெதுவாக நுழைந்து பாருங்கள்..அவர் ஆட்டோமேடிக்காக அசௌகர்யமாக உணர்ந்து நகர்ந்து பின் வாங்கினால் bad luck ! He /She Does not like you !

Tongue Twisters
====================

வீரத்தமிழர்கள் (அப்படி யாராவது இன்னும் இருந்தால்) கோபித்துக் கொள்ள வேண்டாம்..தமிழில் சமஸ்கிருதம் போல ஓர் எழுத்துக்கு நான்கு சப்தங்கள் இல்லாத காரணத்தால்
தமிழைப் பேசும் போது அது ரொம்பவே FLAT ஆகக் கேட்கிறது. சமஸ்கிருதத்தில் ஒரு ஸ்லோகத்தை சப்தம் பிசகாமல் சத்தமாக சொல்லி முடித்த பின்பு நமக்கு வேர்த்து விறுவிறுத்து விட்டிருக்கும்.ஆனால் இந்த ஒரு Oral Exercise தமிழில் கிடைப்பதில்லை. ச, ஷ, ஸ, எல்லாமே நமக்குக் குழப்பம் தான்..ஆங்கிலத்தில் இதைப் பாருங்கள் ..

She sells sea-shells on the sea-shore.
The shells she sells are sea-shells, I'm sure.
For if she sells sea-shells on the sea-shore
Then I'm sure she sells sea-shore shells.

இதை சொல்லி முடித்தவுடன் உங்கள் நாக்கு ஒரு அரை நாளுக்கான லீவ் லெட்டரை உங்களிடம் நீட்டினால் ஆச்சரியம் இல்லை..'தமிழில் நாக்கு திருப்பிகள் (?) இல்லை என்று எந்த மடையன் சொன்னது?' என்று யாராவது குற்றம் கண்டுபிடிக்கும் முன்னர் same side goal போட்டு விடுகிறேன்...காளமேகப்புலவரின் இந்த பாடலைப் படித்துப் பாருங்கள்.சிவபெருமான் யானையின் தோலை உரித்து அணிந்து கொண்டதை எப்படி சொல்கிறார் என்று:

இவரோவீ ரட்டர் எனும் நாமம் உள்ளோர்?
இவரோ வழுவூரில் ஈசர்?- இவரோ
கடத்தடக்க தக்கரிப்பி டித்திழுத் தழுத்தி மெத்த
அடித்தறுத் துரித்துடுத்த வர் ?

(நான் இந்த விளையாட்டுக்கு வரலை!:))

இன்று வரைந்த ஓவியமே!
========================

நீங்கள் ஓவியரா என்று சில பேர் கேட்கிறார்கள்..Yes ..I think so ..:) மேலும் என்னை ஓர் ஓவியன் என்று சொல்லிக் கொள்வதில் தான் நான் பெருமை அடைகிறேன்.
கவிதை எழுதுவதை விடவும்,கதை எழுதுவதை விடவும், பாட்டுப் பாடுவதை விடவும், கொஞ்சம் உயர்ந்த தளத்தில் இயங்கும் விஷயம் அது.
நீங்கள் வேறு வேலை செய்து கொண்டே ஒரு கவிதையை யோசிக்க முடியும்..வேறு வேலை செய்து கொண்ட ஒரு பாடலைப் பாட முடியும். ஆனால் ஓவியத்தில் இது நடக்காது.
அது ஒரு தவம் மாதிரி. உங்கள் உடலின் ஒவ்வொரு செல்லும் அதில் ஈடுபடவேண்டும்..It demands whole of your energy ! ஓவியத்தை வரைந்து முடித்த பின்னர் ஒவ்வொரு ஓவியனுக்கும்
தோன்றக் கூடிய கவிதை இது:

நான் வரைந்த ஓவியம்
இதுவரை-
இங்கு தான் எங்கோ ஒளிந்து கொண்டிருந்தது.
காற்றிலோ,
தூரிகையிலோ
காகிதத்திலோ
பிரபஞ்சப் பெருவெளியிலோ
நான் இதை வரையவில்லை,
நான் செய்ததெல்லாம்
என் கைகளில் மூலம்
அதை
சூனியத்தில் இருந்து
துழாவி
வெளிக் கொணர்ந்ததைத்தான்..


ஒரு கவிதை
===========

கண்கள் எப்போதும்
தின்று கொண்டே இருக்கின்றன...
அலுவலகங்களில்,
கல்லூரிகளில்,
மார்கெட்டுகளில்,
கோவில்களில்,
எல்லா இடங்களிலும்...
வயிற்றை விடவும்
நாக்கை விடவும்
நுரையீரலை விடவும்
அதிகமான பேராசையுடன்
அகோரப்பசியுடன்..
கண்கள் எப்போதும்
தின்று கொண்டே இருக்கின்றன...

சமுத்ரா'ஸ் ட்விட்ஸ்
===================

# அது எப்படி சொல்லி வைத்த மாதிரி எல்லா சோப்புகளும் 99 .9 % கிருமிகளை அழிக்கின்றன?

# யானை ஊருக்குள் வந்துருச்சு என்று தினமும் செய்திகளில் சொல்கிறீர்களே, மனுஷன் காட்டுக்குள் போய்விட்டான் என்று ஒரு நாளாவது சொல்கிறீர்களா?


ஓஷோ ஜோக்
============

ஒரு கிராமத்திற்கு பெரிய பணக்காரன் ஒருவன் வந்தான். அவனுக்கும் அங்கிருக்கும் ஏழை விவசாயி ஒருவன் மகளுக்கும் எப்படியோ தொடர்பு ஏற்பட்டு விட்டது.
ஒரு நாள் அந்தப் பெண் அழுது கொண்டே அவள் அப்பாவிடம் வந்து " அப்பா நான் அந்த ஆளு கிட்ட மோசம் போயிட்டேன்" என்றாள்...
அந்த விவசாயி கோபத்தில் கொதித்தெழுந்து நியாயம் கேட்க அந்த பணக்காரனிடம் சென்றான்..
பணக்காரன் அவனை சமாதானப்படுத்தி "தப்பு தாங்க,,ஏதோ அவசரத்துல நடந்துருச்சு .மன்னிச்சுக்கங்க..என் சமூக அந்தஸ்து காரணமாக உங்க மகளை நான் எல்லார் முன்னிலையிலும் மனைவி ஆக்கிக்க முடியாது. ஒரு வேளை அவள் கர்ப்பம் தரித்தால் அதற்கான எல்லாப் பொறுப்புகளையும் நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்..நீங்கள் கேட்பதெல்லாம் தருகிறேன்..
அந்த குழந்தையின் பொறுப்பையும் நானே ஏற்றுக் கொள்கிறேன்..உங்களுக்கு ஒரு புது வீடு கட்டித் தருகிறேன்" என்றான்

"அய்யா, என் மகள் அந்த சிறுக்கி ஒருவேளை கர்ப்பமாகலைன்னா இன்னொரு வாய்ப்பு தருவீங்களா எசமான்?"

சமுத்ரா

பென்சில் ஓவியம் - காஞ்சி காமாட்சி

சமுத்ராவின் ஓவியங்களில் ஒன்று

பீட்டா(சயின்ஸ் ஃபிக்சன் சிறுகதை)

நான் உள்ளே நுழையும் போது பாஸ் படு பிசியாக இருந்தார்.நான் உள்ளே நுழைந்தது கூட அவருக்குத் தெரியவில்லை..

ஒரு சாணிப் பேப்பரில் பூச்சி பூச்சியாகக் கணக்கெல்லாம் போட்டுக் கொண்டிருந்தார். திடீரென என்னைக் கவனித்து அவசர அவசரமாக நோட்டை மூடினார்..

நான் "குட் மார்னிங் பாஸ்" என்று கூறி விட்டு "கவலைப் படாதீங்க பாஸ், இந்த சைன் தீட்டா, காஸ் தீட்டா எல்லாம் எனக்கு சுட்டுப் போட்டாலும் வராது" என்றேன்..

பாஸ் என்னை முறைத்தார்.இப்போதெல்லாம் மிகவும் டென்ஷனாக இருக்கிறார்..நேரத்திற்கு சாப்பிடுவதில்லை, தூங்குவதில்லை போலிருக்கிறது. அவரை பார்ப்பதற்கே பயமாக இருந்தது.மூன்று நாளாக தூக்கம் இல்லை போலிருக்கிறது. அவரிடம் நான் "பாஸ், நீங்க யாரு , modified M theory ப்ரபோஸ் பண்ற அளவு ஒரு இன்டர்நேஷனல் பிசிஸ்ட் ...நீங்க போயி ஒரு பொண்ணுக்காக டைம் டிராவல் அது இதுன்னுட்டு"

"சுந்தர், அவளை வெறுமனே பொண்ணுன்னு சொல்லாதே, அவள் வேதியியல் மின்சாரம் ஒடிய என் நரம்புகளில் வாழ்வியல் மின்சாரம் ஓடச் செய்தவள்..என் இதயத்து நரம்புகளை தந்திகளாக்கி இன்ப வீணை வாசித்தவள்" -பாஸ் வைரமுத்து லெவலுக்கு உளறிக் கொண்டிருக்க நான் குறுக்கிட்டேன்...

"போதும் பாஸ், பொதுவா விஞ்ஞானிகள் காதல்ல வீக்கு அப்படின்னு சொல்வாங்க..நீங்க என்னடான்னா கவிதையெல்லாம் எழுதறது கொஞ்சம் ஓவர்"

பாஸ் என்னைக் கூர்ந்து பார்த்து விட்டுத் தொடர்ந்தார் " விஞ்ஞானமும் காதலும் எதிரிகள் இல்லை சுந்தர்..In fact they nourish each other. ஐசக் நியூட்டன் ஒரு இளைஞனை உயிருக்கு உயிராகக் காதலித்தார் தெரியுமா?" என்றார்.

நான் புரியாமல் "என்ன பாஸ், இளைஞன்னா சொன்னீங்க ?" என்றேன்

"ஆமாம்...so what ? The subject is love..object does not matter" என்றார்

நான் கொஞ்சம் பயந்து போய் "இந்த விஞ்ஞானிகள் எல்லாம் கொஞ்சம் டேஞ்சரான ஆசாமிகள் தான் பாஸ்" என்றேன்

"அது வெளிப்பார்வைக்கு..ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் குழந்தை போன்றவர்கள்"

"ஓகே பாஸ் என்னிக்கு உங்கள் காலப்பயணம் நடக்கப் போகிறது?" என்று கேட்டு சப்ஜெக்டை மாற்றினேன்..எங்கே இன்னொரு கவிதையை ஆரம்பித்து விடுவாரோ என்று பயமாக இருந்தது..

"மோஸ்ட் ப்ராபப்லி இந்த சண்டே" என்றார்..

ஓகே இங்கே என் பாஸைப் பற்றி கொஞ்சம் சொல்கிறேன்.. ஐன்ஸ்டீனுக்கு அப்புறம் இவர் தான் ஜீனியஸ் என்று தயங்காமல் சொல்லலாம்..வருடத்தில் முன்னூறு நாட்கள் இயற்பியல் கருத்தரங்குகளுக்கு, ஆய்வு அறிக்கைகளுக்கு என்று தேசம் தேசமாகப் பறந்து கொண்டிருப்பவர்..நான் இவரிடம் assistant ஆக சேர்ந்தது என் அதிர்ஷ்டம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்..ஆனால் இப்போதெல்லாம் வெளி உலகத்தில் இருந்து தன்னைத் துண்டித்துக் கொண்டு ஒரு stupid டைம் மிஷினை மெனக்கெட்டு உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்.அது சாத்தியம் என்று நான் இன்று வரை நம்பவே இல்லை..ஆனால் என் பாஸுக்கு இருக்கும் அறிவுக்கு அவர் கண்டிப்பாக ஒன்றைக் கண்டுபிடித்திருக்கக் கூடும்..இவரை இப்படி பைத்தியமாக்கிய பெருமை 'பீட்டா' என்ற பெண்ணையே சாரும்..(ரீட்டா இல்லை..பீட்டா!) அவளை எங்கே எப்படி சந்தித்தாரோ தெரியவில்லை.அவள் ஒரு பிரபஞ்ச அழகியாம்.அழகி மட்டும் இல்லை..அறிவில் அவரையே மிஞ்சுவாளாம்..இயற்பியலில் பயங்கர ஈடுபாடு! 'இனம் இனத்தை சேரும்' என்பது போல எப்படியோ சந்தித்து இருவரும் காதலில் விழுந்து விட்டனர். ஆனால் துரதிஷ்ட வசமாக பீட்டா என் பாஸை அனாதையாக விட்டு விட்டு இறந்து போய் விட்டாள்..அவளை மீண்டும் காலத்தில் பயணித்து மீட்டு வருவதற்கு தான் இந்த கால இயந்திரமும் வருடக்கணக்கில் கடின உழைப்பும்..

சரி, பாஸிடம் கவிதை கேட்டது போதும் ..கொஞ்சம் டெக்னிகலாகக் கேட்டு தன்யனாகலாம் என்று முடிவெடுத்து "பாஸ், உங்க டைம் மெஷினை அப்படி எங்க தான் வச்சிருக்கீங்க ..காட்டக் கூடாதா ? அது என்ன பிரம்ம ரகசியம் ? " என்று கேட்டேன்

"யு ஆர் ரைட்.. பிரம்ம ரகசியம் தான்..இதை அந்த பிரம்மனுக்கே தெரியாமல் தான் செய்கிறேன்..இயற்கைக்கு அதன் விதிகளை மீறுபவர்களைக் கண்டால் பிடிக்காது" என்றார்.

"அப்புறம் ஏன் மீறனும்?"

"பீட்டா, பீட்டா , என் உயிர்-மலர்...என் சுவாசக்.."

"போதும் பாஸ், I need something technical"

"Ask me "

"ஏன் உங்க மஷினை ரகசியமா வச்சிருக்கீங்க"

"In order to keep the effect of environmental entropy minimum"

"புரியலை"

"புரியாத வரைக்கும் நல்லது"

"சரி..காலப் பயணம் சாத்தியமா..இல்லை சும்மா உடான்ஸா?"

"உனக்கு அதைப் பத்தி என்ன தெரியும்"?

"எனக்குத் தெரிந்த வரையில் கடந்த காலத்துக்கு போவது சாத்தியமே இல்லை..எதிர் காலத்துக்கு போவது வேண்டுமானால் ஓரளவு சாத்தியம்..மிக அதிக ஈர்ப்பு உள்ள ஒரு பொருள், say, கருந்துளை, அதன் விளிம்பில் அதாவது event horizon இல் இருக்கும் ஒருவருக்கு காலம் மெதுவாக நகரும்..அதாவது ஈர்ப்பு காலத்தை மெதுவாக நகர்த்தும்..அப்போது மற்ற இடங்களில் காலம் வேகமாக நகர்வதை வீடியோவில் FAST FORWARD மோடில் பார்ப்பது போல அவரால் அங்கிருந்து பார்க்க முடியும்.அவர் ஒரு வேளை அங்கிருந்து எஸ்கேப் ஆகித் திரும்ப வந்தால் அவர் எதிர்காலத்துக்குத் திரும்பி வருவார்.."

"ஹ்ம்ம் நீ சொல்வது சரி தான்"

"அப்படியானால் உங்கள் மெஷின் எந்தத் தத்துவத்தை வைத்து செயல்படுகிறது?"

"Guess "

"இயற்பியல், 'காலத்திற்கு' மூன்று அம்புகள் இருப்பதாகவும் , அந்த அம்புகளின் திசையை யாராலும் திருப்ப முடியாது ,அவை uni -directional arrows என்றும் சொல்கிறதே?"

"சொன்னவன் ஒரு முட்டாள்..அது சாதாரண அம்பு..ராமபாணம் என்றால் அது எதிரிகளை அழித்து விட்டுத் திரும்ப அவரிடம் எதிர்-திசையில் பயணித்து வந்து சேரும்"

"அப்படியானால் காலம் என்பது ராமனின், அதாவது கடவுளின் அம்பு " என்கிறீர்கள்..

"kind of ..சரி அந்த அம்புகள் என்ன என்ன என்று சொல் பார்க்கலாம்"

எனக்கு ரெண்டு தான் ஞாபகம் வந்தது..சரி சொல்வோம் என்று சொன்னேன்..

முதலாவது வெப்பவியல் அம்பு: அதாவது நம் பிரபஞ்சத்தில் வெப்பம் அதிகரித்துக் கொண்டே வருவதாகச் சொல்கிறார்கள்..அந்த வெப்பம் அதிகரிக்கும் திசையில் காலம் உணரப்படுகிறது

இரண்டாவது பிரபஞ்ச அம்பு: நம் பிரபஞ்சம் விரிவடைந்து கொண்டே வருகிறது..அது விரிவடையும் திசையில் காலமும் நகர்கிறது

"மூன்றாவது " என்று கூறி கொஞ்சம் மழுப்பினேன்..

"சிம்பிள்" என்றார் பாஸ்...மனோவியல் ,சைக்கலாஜிகல் அம்பு..the arrow of cause and effect !"

"பாஸ், உங்களால நிஜமாவே இறந்த காலத்துக்குப் போக முடியுமா? அது எப்படிசாத்தியம்?" என்று மறுபடியும் கேட்டேன்..காசினி என்ன சொல்றார்னா, எதிர் காலத்துக்குப் போவது என்பது ஒரு ரயில் பயணம் மாதிரியாம் ..நீங்க சென்னையில் இருந்து டிரைனில் டெல்லிக்குப் போறீங்கன்னு வச்சுக்கங்க..நீங்க டிரைனுக்குள்ள வேகமா ஓடினா டெல்லி சீக்கிரமா வந்திடுமா ? இல்லை தானே ..it depends on the train..அது மாதிரி நாமெல்லாம் பிரபஞ்சம் என்ற விரிவடையும் டிரைனின் கைதிகள்..அதன் கால வேகம் என்னவோ அது தான் நம் வேகமும்...அதாவது one second per second...


"சொன்னவன் ஒரு இடியட்"

இந்த கர்வம் தான் அவரிடம் எனக்கு சில சமயங்களில் பிடிக்காதது..சில சமயங்களில் பிடித்ததும் கூட...பாஸ் தொடர்ந்தார்...

"சாத்தியம் தான்..கனவுல நாமெல்லாம் சர்வ சாதாரணமா இறந்த காலத்துக்குப் போறது இல்லையா?" என்றார்

"பாஸ், அது கனவுல!" என்றேன்

"ஒ, எது கனவு, எது நிஜம்னு பிரித்துப் பார்க்கக் கூடிய நிலையை நீ அடைஞ்சுட்டியா?" "ஈஷா உபநிஷத் இந்த பிரபஞ்சமே கடவுள் காணும் கனவு என்கிறது"..

"ஓகே ஓகே..உங்க கூட பேசி ஜெயிக்க முடியுமா, அப்படின்னா காலப்பயணம் என்பது கனவு மாதிரியா?" என்றேன்

"Not exactly ! சில விஷயங்களை நாம இயற்கைக்குத் தெரிந்து அதனுடன் அக்ரீமென்ட் போட்டுக் கொண்டு பண்ண வேண்டியிருக்கு ..சில விஷயங்களை அதற்குத் தெரியாமல் இயற்கையில் உள்ள loop -holes ஐப் பயன்படுத்திப் பண்ண வேண்டியிருக்கு..நான் பண்ணப் போவது அந்த மாதிரி ஒன்று தான் " என்றார்.

"சரி பாஸ், பீட்டாவை மீண்டும் கூட்டி வந்து என்ன செய்யப் போறீங்க"? என்று கேட்டேன்

"என்னது , மீண்டும் கூட்டிட்டு வர்றதாவது , நான் அவளைக் காப்பாற்றியதும் நாங்க மீண்டும் இந்த future -கு திரும்பி வர முடியாது..நாங்க இருவரும் வேறு PARALLEL UNIVERSE ல ஜாலியா இருப்போம்"

"குழப்பறீங்க பாஸ்"

"பெயின்மனின்(Feynman) தத்துவப்படி இந்த பிரபஞ்சத்துக்கு நிறைய இணையான வரலாறுகள் இருக்கலாம் ..அதில் எதில் வேண்டுமானாலும் வாழ்வதற்கு நமக்கு சாத்தியக் கூறுகள் இருக்கின்றன. அதில் ஒன்று தான் இப்போது நாம்வாழும் இந்தப் பிரபஞ்சம் ..பீட்டாவைப் பறி கொடுத்து விட்டு நான் தனியாக இருப்பது ஒன்று ..இன்னொன்றில் நானும் அவளும் சேர்ந்து வாழலாம்..குழந்தை குட்டி பெற்றுக் கொள்ளலாம்..நான் இறந்த காலத்துக்குச் சென்று அவளைக் காப்பாற்றுகிறேன் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்..அப்படி செய்வதால் நான் பிரபஞ்சத்தின் entropy எனப்படும் உள்ளக வெப்பத்தை கண்டபடி alter செய்து விடுகிறேன்..அதனால் வெப்பவியக்கவியலின் விதிகள் நான் திரும்பி வருவதற்கு அனுமதிக்காது..நான் மாற்றிய entropy யை initial condition ஆகக் கொண்ட மற்றொரு உலகில் நாங்கள் வாழ வேண்டியிருக்கும்"

எனக்குத் தலை சுற்றியது.."அப்படின்னா பாஸ் உங்களை நான் இனிமே பார்க்க முடியாதா" என்றேன்

"எஸ்"

"பாஸ்..உங்க பீட்டா மேல உங்களுக்கு இவ்வளவு காதலா?"என்று வியந்தேன்..

"அவள் தான் என் வாழ்க்கை..உயிர்..அவளுக்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன்"

"சரி பாஸ், அவங்க எப்படி இறந்து போனாங்க?" என்று கேட்டேன்..அதை இது வரைக்கும் அவர் என்னிடம் சொன்னதில்லை..

"வெல்..பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு நாள் நாங்கள் ரெண்டு பேரும் ஒரு ஹில் ஸ்டேஷனுக்கு ஜாலி டூர் போயிருந்தோம்..அப்போது தான் அந்த அசம்பாவிதம் நடந்தது..திரில் வேண்டும் என்று நாங்கள் ரெண்டு பேரும் மலை உச்சிக்கு நடந்து போனோம்...நன்றாக என்ஜாய் செய்தோம்..ஒரு உயரமான திண்டில் ஏறி நின்று கொண்டு என்னை டவுன் ஆங்கிளில் போட்டோ எடுக்க வேண்டும் என்று அவள் விரும்பினாள்...நான் மறுத்தேன்..எவ்வளவோ சொல்லியும் கேட்காமல் என் பிடியை விடுவித்துக் கொண்டு ஓடிப் போய் மேலே ஏறினாள்..போட்டோ எடுத்து விட்டுக் கீழே இறங்கும் சமயத்தில் எங்கிருந்தோ பூதாகாரமாக காற்று வீச ஆரம்பித்தது..அது அவளை அப்படியே கீழே தள்ளி என் உயிர் பீட்டா அதல பாதாளத்தில் உருண்டாள் " ..அவர் கண்கள் குளமாகி இருந்தன ...

"சரி விடுங்க பாஸ்,, அது தான் திரும்பவும் அவரை மீட் பண்ணப் போறீங்களே" என்றேன்

"அப்புறம் ஒரு request பாஸ், நானும் உங்க கூட வருகிறேனே.. எல்லாவற்றையும் சாட்சியாக இருந்து பார்கிறேன்..ஒரு passive observer ஆக..எதிலும் கலந்து கொள்ளாமல்..அப்படியானால் என்னால் மீண்டும் எதிர்காலத்திற்கு திரும்ப முடியும் தானே?" என்றேன்..என்னவோ அந்த பயணத்தில் நானும் பங்கு கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை என்னுள் முளை விட்டிருந்தது..

நீண்ட நேர யோசனைக்குப் பின் பாஸ் அதற்கு சம்மதித்தார் ..நிறைய கண்டிஷன்களுடன்

"நீ கண்டிப்பாக ஒரு passive observer ஆகத் தான் இருக்க வேண்டும்..எதையும் தொடக் கூட செய்யாதே...அது ஒரு கனவு என்பது போல தள்ளி நின்று பார்..பேசக் கூட செய்யாதே ..நீ ஒன் பாத்ரூம் போனால் கூட entropy யை மாற்றி விடுவாய் ஜாக்கிரதை" என்றெல்லாம்..

கடைசியாக அந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை வந்தது..

"பாஸ் எந்த நேரத்துல போயி லேன்ட் ஆகப் போறோம்?" என்றேன்,..

"நானும் பீட்டாவும் மலை ஏறினோம் இல்லையா? ,,அந்த நேரத்தில்.."

"பாஸ், கொஞ்சம் முன்னதாகவே போய் உங்க டூர் ப்ரோக்ராமையே கான்சல் பண்ணி இருக்கலாமே" என்றேன் கொஞ்சம் பெருமிதத்துடன்..

"உளறாதே...நான் சொன்ன மாதிரி நாம் இயற்கையை ஏமாற்றி விட்டு தான் பயணம் செய்கிறோம்..முன்னரேயே போய் நாம் லேன்ட் ஆனால் நிறைய விஷயங்களை மாற்ற வேண்டி இருக்கும்..அப்போது இயற்கை entropy change ஐ வைத்துக் கொண்டு நாம் ஏதோ தில்லு முள்ளு செய்கிறோம் என்று அறிந்து கொண்டு விடும்..அப்புறம் ஒரு விஷயம் பீட்டாவின் கண்களில் நீ பட வேண்டாம்.."

"ஓகே பாஸ்"

எப்படி நான் எதிர்காலத்திற்கு திரும்பி வருவது என்ற வழிமுறையை பாஸ் எனக்கு ஒரு மணி நேரம் விளக்கினார்... "இந்த மெஷினை மீண்டும் பயன்படுத்த முடியாத படி பண்ணி இருக்கிறேன்..just one time use ..நானே நினைத்தாலும் அதை இன்னொரு முறை பயன்படுத்த முடியாது" என்றார்...பாவி பாஸ்!

ஒரு இருட்டான அறைக்குள் கூட்டிச் சென்று "இது தான் டைம் மெஷின் " என்றார்...படங்களில் வருவது போல பளபளப்பாக, கலர் கலர் ஒயர்களுடன், லீவர்களுடன், பட்டன்களுடன் , ஒரு எல்.இ.டி டைம் டிஸ்ப்ளே இதையெல்லாம் எதிர்பார்த்த எனக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது..

கொஞ்ச நேரத்தில் (?) நான் பாஸையும் பீட்டாவையும் ஐம்பது அடி விட்டு பின் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தேன்..பீட்டா பின்னாலேயே அவ்வளவு அழகாக இருந்தாள்...

"டார்லிங்..அங்கே போகணும்.." என்றாள் பீட்டா

"Are you mad or what ? Just stay here "

"இல்லை அங்கிருந்து down view பார்க்கணும்..உங்களை down view ல ஒரு போட்டோ எடுக்கணும்"

இப்போது நான் பீட்டாவின் அழகை முழுவதும் பார்த்தேன்...என் பாஸ் வருடக்கணக்கில் ஏன் மெனக்கெட்டு டைம் மெஷினைக் கண்டு பிடித்தார் என்பது இப்போது புரிந்தது..

எங்கள் ப்ளானின் படி பீட்டா மேலே போவதற்கு ரொம்ப அடம் பிடித்தால் பாஸ் அவளை ஒரு அறை அறைந்து கையைப் பிடித்து இழுத்து கீழே அழைத்துப் போவதாக ஏற்பாடு..அதற்குப் பின்னர் அவர்கள் பாடு..அவர்கள் வேறு ஒரு parallel universe இல் சந்தோஷமாக இருப்பார்கள்..நான் திரும்பி வர வேண்டும்.ச்சே..எனக்கும் பத்து வருடம் முன்பு ஒரு ஆல்பாவோ , காமாவோ யாரோ ஒரு காதலி இருந்திருக்கக் கூடாதா?

பீட்டா அடம் பிடித்தாள்..let me go ...i can manage ..Just few seconds ..!

பாஸை ஒரு அறை விடுமாறு தூரத்தில் இருந்து நான் செய்கை காட்டினேன்..அவர் அதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை..பீட்டாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்து 'வேண்டாம்' என்றார்.

அவள் திமிறினாள்...

ஏனோ அவள் கையை தானாகவே விடுவித்து 'ok be careful ' என்றார் பாஸ்...

'பாஸ், என்ன பண்ணறீங்க போய்க் காப்பாத்துங்க ?' என்று பதட்டமாக செய்கை செய்தேன் ஒரு மரத்தின் பின்னே மறைந்து கொண்டு..

ஒரு கல்லை எடுத்து அவர் மீது வீசலாம் என்று பார்த்தேன்...பின்னர் entropy வந்து பயமுறுத்தியதால் செய்யவில்லை..

பாஸ் ஒரு சுவர் மாதிரி அசையாமல் நின்று கொண்டிருந்தார்..அவர் முகம் இறுகியிருந்தது..

ஒரு பலமான காற்று வீசி பீட்டா அந்தத் திண்டில் இருந்து அதல பாதாளத்தில் உருண்டாள்..

--

--

--

--

--

--

--

--

நானும் பாஸும் ஆபீசில் உட்கார்ந்திருந்தோம்..தேதி 01 -03 -2011

திரும்ப வந்து விட்டோம் என்று தெரிந்து கொண்டு பாஸிடம் நிதானமாகக் கேட்டேன்.."ஏன் உங்கள் பீட்டாவைக் காப்பாற்றவில்லை?"

அவரிடமிருந்து ஒரு மௌனம் பதிலாக வந்தது..

"சொல்லுங்க பாஸ்...you are cruel !" என்றேன்..

"shut up ...I 'm Just practical ..நடந்தது நடந்த மாதிரியே இருக்கட்டும்..நீ என்னைக் கோழை என்று கூட சொல்லலாம்..it 's ok ..எனக்கு அந்த புதிரான Parallel universe இல் வாழ பயமாக இருந்தது..அங்கே என்ன நடக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும்? அந்த இணை உலகத்தில் பீட்டா என்னைப் பிடிக்கவில்லை என்று யாருடனாவது ஓடிப் போய் விடலாம்...என்னை ஏமாற்றி விடலாம்..ஏன் நான் கூட சீக்கிரமாக ஒரு லாரியில் அடிபட்டு செத்துப் போகலாம்..இப்போது நான் உலகம் அறிந்த ஒரு விஞ்ஞானி ...ஆனால் இந்த இடத்தை நான் அந்த இணை உலகத்தில் அடைந்திருக்க முடியுமா? இந்த புகழ், இந்த சொகுசான வாழ்க்கை....யாருக்குத் தெரியும்? நான் அவளால் ஏமாற்றப் பட்டு ரோட்டில் பிச்சக் காரனாகக் கூட அலையலாம்..பழக்கம் இல்லாத தேவதையைக் காட்டிலும் பழகின பேய் எவ்வளவோ மேலானது என்று சொல்வார்களே?...எனக்கு உண்மையான பீட்டாவை விட அவளது நினைவுகளுடன் இயல்பான இந்த உலகத்தில் வாழ்வது தான் உண்மையில் அழகானது என்று அந்த சமயத்தில் தோன்றியது "

உணர்ச்சி வசமாகப் பேசி முடித்தார்...

"சுந்தர், Will you let me alone ?" என்றார்

இனம் புரியாத ஒரு வித உணர்வுடன் நான் வெளியே வந்தேன்...


~சமுத்ரா

கலைடாஸ்கோப்-10

கலைடாஸ்கோப்-10 உங்களை வரவேற்கிறது...

பயணங்களும் பாடங்களும்
=========================

போன தடவை ஊருக்குப் போயிருந்த போது, ரயிலில் நிறைய காமெடிக் காட்சிகள் காணக் கிடைத்தன.அது ஏன் நிறைய பேர் , 'ரிசர்வ்' செய்திருந்தாலும் முக்கால் மணி நேரம் நிற்கப்போகிற வண்டியில், வண்டி வந்து நின்றதும் அரக்கப் பறக்க லக்கேஜுகளுடன் உள்ளே முண்டியடித்து ஏறுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. மேலும் எட்டு,பத்து மணி நேரம்
பயணிக்கக் கூடிய ஒரு சீட்டையோ, 'பர்த்தையோ' விசுவாமித்திரர் கடும் தவம் இருந்து வரம் பெற்ற லெவலுக்கு தாங்கள் அடைந்ததாக பாவித்து அதில் யாராவது அப்பாவி தெரியாமல் ஏறியிருந்தால் அவரை நெற்றிக் கண் திறக்காத குறையாக குரோதப் பார்வை பார்த்து 'இது "என்" சீட்' என்று அலறுவது.

இன்னொன்று:சில பேர் இரண்டு நாள் தங்கும் படி செல்லும் பயணங்கள் என்றாலும் அதற்கு ஊர்பட்ட லக்கேஜுகளை சுமந்து கொண்டு கலர் கலராக பயணம் வெல்வது! நான் சென்ற போது அப்படி தான் ஒரு பெரிய FAMILY ரயிலில் ஏறியது. வீட்டையே காலி செய்து கொண்டு வருகிறார்களோ என்று சந்தேகப் படும் அளவு லக்கேஜுகள்.ஸ்டாப் வருவதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னரேயே அவைகளை சரி பார்த்துக் கொள்ள 'எண்ணத்'(count ) தொடங்க வேண்டும் போலிருக்கிறது.பெட்டிகள் ,மஞ்சள் பைகள், கட்டைப் பைகள்,பிளாஸ்டிக் பைகள், ஹான்ட் பேக்குகள் தண்ணீர் பாட்டில்கள், உணவுப் பொட்டலங்கள் என்று பின்னால் வருபவருக்கு வழியை அடைக்கும் அளவுக்கு சுமைகள்..'ரீது அந்த போத்தீஸ் பாக்குல பழம் இருக்கு எடுத்துச் சாப்பிடு'..'அந்த பிரவுன் கலர் பேக்கை எங்கே காணோம்?' 'விகடன் இந்த பாக்குல தானே வெச்சேன் ' என்ற அலப்பறைகள் வேறு..'Why don't they keep the journey simple ?' மடியில் கனம் இல்லையேல் ...

மூன்றாவது: வீட்டில் குழந்தைகளையும் , மனைவிகளையும் நாயே பேயே என்று திட்டினாலும் சில பேர் பயணங்களில் அவர்கள் மீது ஓவர் அன்பு மழை பொழிவார்கள் .
(அதற்காக ரயிலிலும் நாயே பேயே என்று திட்டுங்கள் என்று சொல்லவில்லை) தம் குடும்பத்தின் மீதான மிகையான அன்பே சில சமயங்களில் சமூகத்தின் மீது புறக்கணிப்பாக உணரப்படுகிறது.நீங்கள் குழந்தை குட்டிகளுடன் திருவிழா போல லூட்டி அடித்துக் கொண்டு, செல்லம் கொடுத்துக் கொண்டு வரும் அதே கம்பார்ட்மெண்டில் தான் என்னைப் போன்ற குடும்பத்தை விட்டு விலகி வாழும் ஒண்டிக் கட்டைகளும் வருவார்கள்..அவர்கள் இதையெல்லாம் பார்த்து 'feel ' செய்யக் கூடும் என்று யாருமே நினைப்பதில்லை..அதே மாதிரி சில இளம் தம்பதியர்கள்.'நாங்க புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்க,யார் கூடவும் பேச மாட்டோம், யாரையும் திரும்பிக் கூட பார்க்க மாட்டோம்' என்று சங்கல்பம் செய்து கொண்டு வந்தது போல ஒட்டிக் கொண்டு பயணம் செய்வதும் எரிச்சலாக இருக்கிறது

பூக்காரிகளின் தரிசனங்கள்
========================

பயணம் என்றதும் ஞாபகம் வருகிறது. அதிகாலை நேரத்தின் நகர/கிராம டவுன் பேருந்துப் பயணத்தை ரசிப்பவரா நீங்கள்? அதாவது ஒரு ஆறு, ஆறரை மணி சுமாருக்கு.அலுவலகம் செல்வோரின் இறுகிப் போன முகங்கள் காணப் பெறாத, வியர்வை வாசனைகள் வீசாத, மொபைல் போன்களின் எரிச்சல் தரும் ரிங் டோன்கள் கேட்காத, நடத்துனர் முகம் சுளிக்காத ,இளம் தென்றல் வீசுகிற இனிமையான பயணங்கள் அல்லவா அவை? அந்த சமயத்தில் குறைந்தது இரண்டு பெண்களாவது பூக்கூடைகளுடன் பஸ்ஸில் ஏறுவார்கள்.கருவேப்பிலை வெளியே தெரியும் பைகளுடன் காய்கறி விற்பவர்கள் ஏறக் கூடும்.பஸ்ஸில் பெரும்பாலும் பக்திப் பாடல்/பழைய பாடல் ஒலிக்கும்.Lovely ! வாழ்க்கை இனிமையானது என்பதை அதிகாலை நேரத்தின் பயணங்கள் நினைவு படுத்துகின்றன..

புரியும் படி எழுதுங்க ப்ளீஸ்
========================

சில பேர் எழுதும் கவிதைகள் ஒரு வரி கூட புரிவதில்லை..யாருக்கும் புரியக் கூடாது என்றே எழுதுகிறார்கள் போலும்...இல்லை யாருக்கும் புரியாமல் எழுதினால் தான் உயர்ந்த தெய்வீக நிலை எய்திய கவிஞர் என்று ஒப்புப் கொள்வார்கள் என்று யாராவது புரளி கிளப்பி விட்டு விட்டார்களா என்று தெரியவில்லை..உதாரணத்திற்கு ஒன்று:

சூனியத்தில் கிளர்ந்து
முகிழ்ந்த ஓர் அன்னியம்
ஆகாயம் வரை நெகிழ்ந்து நீளுகிறது!
சொப்பனப் பிரதிமைகள்
பிம்பிக்கும்
தேவதைகளின் நீச்சல் குளத்தில்
உயிர்மை ஒப்பனையின்றி நீந்துகிறது !

(இப்பவே கண்ணக் கட்டுதே!)

அய்யா கவிஞர்களே , நீங்கள் வேண்டுமானால் 'ஜென்' நிலையை எய்தி விட்டிருக்கக் கூடும்..படிக்கும் அப்பாவிகளைக் கொஞ்சம் நினைத்துப் பாருங்கள்..


அந்நியம்
===========

உங்களுக்கு மிகப் பழக்கப்பட்ட இடங்களே உங்களுக்கு அந்நியமாகத் தோன்றுகின்ற நிலையை உங்கள் வாழ்க்கையில் அனுபவித்ததுண்டா? நாம் தினமும் போய் வந்த ஸ்கூல் தான் ..கல்லூரி தான்..நண்பர்களுடன் அரட்டை அடித்த அதே வகுப்பறைகள் தான்..அவையெல்லாம் தேர்வு நாளின் போது திடீரென்று வண்ணம் மாறி ஏனோ இறுக்கமாகக் காட்சி அளிக்கும்.நம் வீடே கூட சில சமயங்களில்..அக்காவைப் பெண் பார்க்க வரும் போது என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்..ஒரு திடீர் அந்நியத் தன்மையுடன் தோன்றும்.சரி இப்போது ஒரு கவிதை:

வானமா பூமியா என் வாழ்கையில இருந்தவளே
வழியனுப்பி திரும்பையில வலியெடுத்து நோகுதடி
போனமாசம் வரைக்கும் பூத்திருந்த வயக்காடு-என்
பொன்னுமணி நீ போனதுமே அந்நியமாத் தெரியுதடி
பூனையும் கோழிகளும் பொடக்காலி மாடுகளும்
பொன்னாத்தா எங்கயின்னா பதிலொன்னும் தெரியலையே
போனவளே! தவிக்க விட்டு தனியாகப் போனவளே
பாவியையும் கூட்டிக்கடி புண்ணியாமாப் போகுமடி

டைம்
=====

இப்போதெல்லாம் யாரைக் கேட்டாலும் இந்த வருடம் 'டைமே'சரியில்லை என்கிறார்கள்..2011 உண்மையிலேயே அத்தனை மோசமா என்ன?மாமா ஒருவரை ஏன் போனே பண்ணுவதில்லை என்று கேட்டதற்கு, "ஆமாம் யாராவது சந்தோஷத்திற்கு போன் செய்கிறார்களா? போன் பண்ணி 'இந்திராவுக்கு மூட்டு வலி ஆப்பரேஷன்', 'மாமனார் வழுக்கி விழுந்திட்டார்' அப்படின்னு கஷ்டத்தையே சொல்ல வேண்டியிருக்கு " என்றார்..அது என்னவோ நிஜம் தான்..என்ன தான் முற்போக்காக சிந்தித்தாலும் இந்த வருடத்தின் என் சொந்த அனுபவங்களை வைத்துப் பார்க்கும் போது உண்மையிலேயே 2011 இல் எனக்கும் டைம் சரியில்லை போல் தான் தோன்றுகிறது.

இந்த அத்தியாயத்துடன் சமுத்ராவின் டுவிட்ஸ் ஆரம்பம் :)

சமுத்ரா'ஸ் டுவிட்ஸ்
===================

* //மார்க்கெட் போய் விட்டால் பணம் பார்க்க முடியாது என்று தான் நடிகைகள் அக்குள் வியர்வை விளம்பரங்களில் எல்லாம் நடிக்கிறார்களா?//

* //"கையில வாங்குனேன் பையில போடலை.காசு போன இடம் தெரியலை"...ஹ்ம்ம் நீங்களாவது கையிலாவது வாங்குனீங்க..இப்போ...//

*
கல்யாணத்திற்கு முன் பேச்சுலர் லைப்:

பிடித்த நேரத்தில் எழுந்திரித்து, பிடித்த நேரத்தில் சாப்பிட்டு, பிடித்த நேரத்தில் ஆபீசில் இருந்து வந்து, பிடித்த நேரத்தில் தூங்கி, பிடித்த நேரத்தில் குளித்து...

கல்யாணத்திற்கு பின் Married life :

பிடித்த நேரத்தில் எழுந்திரித்து, பிடித்த நேரத்தில் சாப்பிட்டு, பிடித்த நேரத்தில் ஆபீசில் இருந்து வந்து, பிடித்த நேரத்தில் தூங்கி, பிடித்த நேரத்தில் குளித்து...

(என்ன பாஸ் குழம்பிட்டீங்களா? இங்கே பிடித்த என்பதற்குப் பதில் 'மனைவிக்குப் பிடித்த' என்று படிக்கவும்)


என்ன கொடுமை சரவணன் இது
============================

ஆனந்த விகடன்: தமிழ் வார இதழ்களில் நம்பர் 1

குமுதம்: தமிழின் நம்பர் 1 வார இதழ்

குங்குமம்: இந்தியாவின் நம்பர் 1 தமிழ் வார இதழ்

ஒரு ஓஷோ ஜோக்
=================

முல்லாவின் மனைவி இறந்து விட்டார்..இறுதிச் சடங்கின் போது முல்லா விக்கி விக்கி, கேவிக் கேவி ஓ வென்று அழுது கொண்டிருந்தார்....

அதைப் பார்த்து பக்கத்தில் இருந்த அவரது நண்பர் "முல்லா, உங்கள் மனைவி மீது நீங்க வைத்திருக்கும் அன்பைப் பார்த்தால் பிரமிப்பாக இருக்கிறது.கவலைப் படாதீர்கள்..எல்லாம் சரியாகி விடும்.உங்களுக்கு சின்ன வயது தானே, ஒரு ரெண்டு மூணு வருஷம் கழித்து மீண்டும் நீங்கள் கல்யாணம் கூட செய்து கொள்ளலாம் " என்றார்...

அதற்கு முல்லா " ரெண்டு மூணு வருஷமா? நான் இன்னிக்கு ராத்திரி என்ன பண்றதுன்னு கவலைப்பட்டு அழுதுட்டு இருக்கேன்" என்றார்...


சமுத்ரா

கண்ணப்பன் கதை!

சிவராத்திரி ஸ்பெஷல்..

இலை அமரும்
கிளை ஒன்று
மழை அமரும்
முகிலை முட்டும்
மரங்கள் அடர்ந்த காடு
அந்தக் காடு தான் -நம்
கதாநாயகன் வீடு

அவன் பெயர் கண்ணப்பன்
கண்ணப்பனுக்கு அப்பன்
அந்த விண்ணப்பன்
தென்னப்பன் என்று
தேவாரம் புகழும்
மண்ணப்பன்!

இவன்
அடவி விலங்கை
அம்பால் அடிப்பவன்
இருந்தாலும் அடியவர்
பிறவி விளங்கைப்
பிய்க்கும் பரமனின்
அன்பால் துடிப்பவன்

புலி உலவும் காட்டில் வாழ்ந்தாலும்-இவன்
அம்புலி உலவும் ஐயனை மறவான்
கரி உலவும் காட்டில் அலைந்தாலும் -இவன்
சங்கரி உலவும் மெய்யனை மறவான்

இவன்
மானை அடித்தாலும்
மானைப்
பிடித்தவன்
மகிமையை மறக்கவில்லை
முயலைப் பிடித்தாலும்
முயலை மிதித்தவன்
மேன்மையை மறக்கவில்லை

ஒரு நாள் கண்ணப்பன்
தன் சாகாக்களுடன்
பன்றி ஒன்றை துரத்திப் போனான்
பன்றியோ
அகப்படாமல் போக்குக் காட்டியது
அவன் நாக்கு
எனக்கு நீர் தர மாட்டாயா
என்று
மேலண்ணத்தில் போய்
தூக்கு மாட்டியது

ஒரு கட்டத்தில்
பன்னி வேண்டாம்
தண்ணி போதும் என்று
நீர் தேட மூவரும் விளைந்தனர்.
தண்ணீர் தேடி தாள் நோக
அலைந்தனர்...

தூரத்தில் ஒரு குன்று
தென்பட்டது
அங்கே 'பொன் முகலி' ஆறு
இருப்பதாக நாணன் சொன்னதும்
அவர்கள் தாகம்
பாதி போய் விட்டது

தாகம் தீர்ந்து திரும்பும் வழியில்
திருக்காளத்தி மலை வந்தது
அதை நோக்கிச் செல்கையில்
கண்ணப்பன் மனதில்
இனம் புரியாத உணர்வொன்று தோன்றி
மனம் நிறைந்து
மகிழ்வைத் தந்தது

குன்றின் உச்சியில் -சிவன்
கோவிலொன்று இருந்தது
கோவிலின் உள்ளே
சிவலிங்கம் ஒன்று தனிமையில்
தவம் பூண்டிருந்தது

அதைக் கண்டதும்
அடியவனுக்கு அன்பு பொங்கியது

அய்யா
உம்மைக் கவனிப்பார் இல்லையா?
ஆனை உலாவும் மலையில்
உம்மை
அம்போ என்று விட்டுவிட்டு
அம்பிகை
அப்பன் வீடு போனாளா?

உலகின்
உறுபசி தீர்க்கும் உந்தன்
சிறுபசி தீர்க்க இங்கோர்
சீவனும் இல்லையா?

காலாடை அணிந்த
காசினி காக்கும் நீர்
மேலாடை இன்றி
மேனி நடுங்கவா ?

குளிர் அடித்தால்
சாம்பலைப் பூசிக் கொள்ளட்டும் என்றார்களா?
கங்கை சுமந்த தலைமேல்
மழை பொழிந்தால் என்ன என்று
மேற்கூரை கட்டாது விட்டார்களா?

உன் மைத்துனன் அங்கே
பாற்கடலில்
பாம்பின் மேல் படுத்திருக்க
நீர் இங்கு
பாம்புகளுடன் படுத்திருப்பதா?
பிரம்மன்
தாமரை மலர் மேல் வாசம் செய்ய
நீர் இங்கு
முட்களின் மீது மவுனித்திருப்பதா?

உடனே
கண்ணப்பன் செயலில் இறங்கினான்
மகேசனுக்குப் பசிக்கும்
முதலில் நல்ல
மாமிசம் சமைக்கலாம் என்று மனத்தில் இயம்பினான்

பன்றி ஒன்றை
வேட்டையாடி
அதன் சதையைக்
கரத்தில் நிரப்பினான்
'பொன் முகலி' நதிக்குச்
சென்று அதன்
நீரை உறிஞ்சி
வாயில் நிரப்பினான்
காட்டு மலர்களைக் கொய்து
தன் முரட்டு மண்டையில்
முடிந்து கொண்டான்

கோவில் திரும்பி
சிவன் தலையில் இருந்த
பழைய மலர்களை-செருப்புக்
காலால் தள்ளினான்
தன் சாமிக்குச்
சேவை செய்யும் பேறை
எண்ணி
சந்தோஷத்தில் துள்ளினான்

தன் வாய்நீரை
லிங்கத்தின் மேல் துப்பினான்
கையில் வழிந்த ரத்தத்தை
திலகம் போல் அதன்
நுதலில் அப்பினான்

தான் முடிந்து வந்த மலர்களைத்
தன்
தலைவனுக்கு முடிந்தான்
பன்றி இறைச்சியை-கொஞ்சம்
தின்று பார்த்து விட்டு
பரமனுக்கு நிவேதனம் செய்தான்

நெடுச்சாண் கிடையாக
நீல கண்டன் முன் விழுந்தான்
'தேவா நீயே கதி' என்றுரைத்து
தூசி தட்டாது எழுந்தான் !


அவன் சகாக்கள்
அவனுக்கு சித்தம் கலங்கி விட்டது
என்று எண்ணினர்!

ஆனால் அன்று தான்
அவன் சித்தம் தெளிந்திருந்தது
ஆம்
ஆண்டவன்
அன்புக்கன்றோ மயங்குவான்!
ஆடம்பரம் காட்டி
ஆண்டவா என்றால்
நம்மை நோக்கி ஓர்
அடிவைக்கவும் அவன் தயங்குவான்

கொடிய மிருகங்கள்
கடவுளைத் தாக்கலாம் என்பதால்
இரவு முழுதும்
வில்லேந்தி
காவலுக்கு நிற்பதாய்க்
கண்ணப்பன் முனைந்தான்
காவலுக்கே காவலா என்று
கைலாச நாதன்
தன் இதழ்க் கடையோரம்
ஒரு புன்னைகையை உதிர்த்தான்!

ஆம்
அவன் விளையாட்டை
ஆறறிவு இருந்தாலும்
ஆர் தான் அறிவார்?


அடுத்த நாள்
அதிகாலையில்
வேட்டையாடிவிட்டு விரைவில் வருவேன் என்று
கண்ணப்பன் நகர்ந்தான்

அப்போது-

அந்தக் கோயிலின்
அர்ச்சகர்
ஒன்றும் அறியாதவராய்
உள்ளே நுழைந்தார்
அங்கு கிடைத்த
காட்சியைக் கண்டு
உள்ளம் நடுங்கி
நிலை குலைந்தார்

அபச்சாரம்
நிகழ்ந்து விட்டதாய்
அழுதார்
மன்னிக்க வேண்டும் என்று
மகேசனை
மருகித் தொழுதார்

பஞ்சாமிர்தம்
படைக்க வேண்டிய உனக்கு
பன்றி இறைச்சியா?
வில்வப் பூக்களுக்கு பதில்
வனப் பூக்களா?

இந்தப்
பாவச் செயலைச் செய்யும்
புல்லன் யார் என்று
மறைந்திருந்து பார்ப்பதாய்
முடிவு பண்ணினார்
அவனை அங்கேயே
அடித்துப் போடவேண்டும் என்று
ஆவேசமாய் எண்ணினார்

வழக்கம் போல
கண்ணப்பன் வந்தான்
தான் கொண்டு வந்திருந்த
இறைச்சியை
நீலகண்டனுக்கு
நிவேதனமாய்த் தந்தான்


பாவம் அந்தணர்
வேடனின் வில்லையும்
வேலையும் கண்டு
மனதிற்குள் அஞ்சினார்
இந்த அவசெயலைப்
பொறுக்கும் படி
அரனிடம் கெஞ்சினார்

அன்றிரவு
அய்யன்
அந்தணர் கனவில் தோன்றினான்
கண்ணப்பன் பக்தி
கடலினும் பெரியது
என்பதை அவர் கருத்தில் ஊன்றினான்

நாளை நடக்க இருப்பதை
மறைந்திருந்து பார்க்கும் படி
திருவாய் மலர்ந்தான்
பின்
அருவாய் மறைந்தான்!

ஆம் அடுத்தநாள்
கண்ணப்பன்
பக்திக்கு ஒரு சோதனை!


வழக்கம் போல
வாயில் நீர் நிரப்பிக்
கையில் ஊண் நிரப்பி
தலையில் மலர் நிரப்பி
பூசை செய்ய
ஆசை கொண்டு
கண்ணப்பன் வந்தான்
நொடிக்கு நொடி
நமசிவாயா ! எந்தாய்! என்றான்

வழக்கம் போல்
இறைச்சியை சுவைத்துப் பார்த்து
'சாப்பிடு சாமி' என்றான் !
கயிலை நாதன்
கனக மேனியைக் கண்டு
காயம் மறந்து நின்றான்

சிவ லிங்கத்தில்
அதுவரையில்
கருணையைச் சுரந்து கொண்டிருந்த
கண்களில் ஒன்று
குருதியைச் சுரந்தது!

ஆம்
லிங்கத்தின் கண்களில்
குருதி வெளிப்பட்டு விரைந்தது!
இதைப் பார்த்த
கண்ணப்பன் இதயத்தில்
குருதி திடுக்கிட்டு உறைந்தது

ஐயோ சாமி
உன் கண்ணில் கண்ணீர் வடிந்தாலே
எனக்கது கலவரம்
செந்நீர் வடிகிறதே
சொல்லாயோ நிலவரம்


அய்யா
இறைச்சி நன்றாய் இல்லையா?
என் சதையைக் கீறித்
தரவா?
நான்
உமிழ்ந்த தண்ணீர் உனக்கு
உபத்திரம் தந்ததா?
என் குருதியால்
உன்னைக் குளிப்பாட்டி விடவா?

ஐயா ஏழை நான்
என்ன பாவம் செய்தேன்
ஏன் உன் விழி சிவந்தது?

கண்ணப்பன் செய்வதறியாது
அரற்றினான்!
தரையில் விழுந்து
புரண்டான்!

உடனே ஓடிப் போய்
காட்டுப் பச்சிலைகளைப்
பறித்துக் கைகளில் ரொப்பினான்
கல்லில் அரைத்துக்
கடவுளின் கண்ணில் அப்பினான்

ரத்தம் வழிந்து கொண்டே இருந்தது

தன் ஆடை கிழித்து
ஆண்டவன்
கண்களில் கட்டினான்
முரட்டுக் கைகளால்
மகேசன்
முகவிழி ஒற்றினான்..

ரத்தம் வழிந்து கொண்டே இருந்தது

ஏதோ ஒரு
முடிவெடுத்தவனாக
வேடன் தன் கூரிய
அம்பை எடுத்தான்
தன் விழியைத் தோண்டி
வலியை மறந்து
அதை
வில்வப் பிரியனுக்குக் கொடுத்தான்

கண்ணப்பன்
விழி இருந்த குழியில்
ரத்தம் வடிந்து கொண்டிருக்க
இப்போது
தென்னப்பன் விழியில்
ரத்தம் நின்று விட்டிருந்தது

கண்ணப்பன்
வலி மறந்து கூவினான்
மூன்று கண்ணன் முன்
ஒற்றைக் கண்ணன்
உவகை பொங்கக் கூத்தாடினான்

ஈசனுக்கு
இரக்கமில்லை போலும்!
அவன் இன்னொரு
கண்ணிலிருந்து இப்போது
குருதி வடிந்தது!
கண்ணப்பன் இதயம் இடிந்தது

அய்யா இது என்ன
சோதனை?
அடியவனுக்கு ஏன்
வேதனை மேல் வேதனை

கண்ணில் குருதி வடியும்
அளவு நான்
குரூரக் காரனா?
வேல் பிடித்த நான் உன்
தாள் பிடித்தல் பாவமா?

புலம்பினால் ஆகாது என்று
எழுந்து நின்றான் வேடன்
தன் இதழில் இருந்து
ஒரு புன்னகைப் பூவை உதிர்த்தான்
கைலாய நாடன்!

தன் செருப்பணிந்த காலால்
நெருப்பணிந்த கையன்
நீளக்கண்களில் அடையாளம் வைத்தான்...
அம்பு கொண்டு-தன்
அடுத்த கண்ணைப் பிய்த்தான்

அப்போது
'நில் கண்ணப்பா நில்' என்று
ஓர்
அசரீரி ஒலித்தது!
அதைக் கேட்டு
காற்றுக்கே காது வலித்தது!

ஆம்
காம்போதிப் பிரியன்
கண்ணப்பனை ஆட்கொண்டான்
கண்ணப்ப நாயனாரும்
கைலாய நாடேகி
கணங்களில் ஒன்றாகக் கலந்தான்...

கண்ணப்பன் புகழ் பாடுவோம்
கண்ணப்பனைத் தடுத்தாட்கொண்ட
தென்னப்பன்
காளை ஏறும் சம்புவை நம்
கருத்தில் ஏற்றி
அர அர மகாதேவா என்று
அகம் மகிழ்ந்து ஆடுவோம்!

இந்த இரவு
இந்துவை தரித்தவன் இரவு !
இன்பனை எரித்தவன் இரவு!
காலனை உதைத்தவன் இரவு!
ஆலம் வேண்டி உண்ட
அரனின் இரவு!


இந்த இரவில்
ஈசனைப் பாடுவோருக்கு வருமோ
மறுபடி
இந்த
மண்ணுலகின்
உறவு?


சமுத்ரா

பிறப்பின் கவிதைகள்

இன்று பிறந்த நாள் என்பதால் காலையில் சீக்கிரம் ஆறுமணிக்கெல்லாம் (?) எழுந்திரித்து குளித்து விட்டு கதவின் வெளியே தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் யாராவது துந்துபி முழங்க கையில் மாலையோடு நின்றிருக்கிறார்களா என்று எட்டிப் பார்த்த போது அப்படி யாரும் நின்றிருக்கவில்லை..face bookல் இருந்து சில வாழ்த்துக்கள் வந்தன.அவ்வளவு தான்
வேறொன்றும் பெரிதாக நடக்கவில்லை..சரி சில கவிதைகளையாவது எழுதலாம் என்று..

mutation
==========

தவறு செய்து விட்டாய் என்று
பேசும்
மானேஜரிடம்
சொல்லத் தோன்றுகிறது
செல்கள் படியெடுப்பதில் செய்த தவறுகளில் தான்
மனித இனமே பிறந்தது என்று ...

பத்தாம் கிரகம் தாய்
================

பிறந்த நாள் அன்று
கிரகங்கள் நாம் பிறந்த தேதியில் இருந்தது
போலவே இருக்குமாம்..
அம்மா கூட
நான் பிறந்த தேதியில் இருந்த மாதிரியே
இன்றும் இருக்கிறாள்!

க்ளோனிங்
===========

ஆண்களே இல்லாமல்
குழந்தை பிறப்பதைத் தவறு என்னாதீர்கள்!
காலம் காலமாக ஜன்ய ராகங்கள்
தாய் ராகம் ஒன்றில் இருந்து மட்டும்
பிறந்து வருகின்றன..

பிறவா வரம் தாரும்
==================

பிறவா வரம் தாரும் என்று
ஒரு சமயம் பாடுகிறான்
புல்லாய்ப் பிறவி தர வேண்டும்
என்று
ஒரு சமயம் புலம்புகிறான்
இப்படிப்பட்ட பக்தனை வைத்துக் கொண்டு
என்ன செய்வான் பரமன்?

பிறப்பொக்கும்
============

பிறப்பொக்கும்
எல்லா உயிர்க்கும்...
பள்ளியில் சேர்க்கும்
வரை..

மன்மத லீலையை..
=================

முயலகன் வந்தான்
காலில் மிதிபட்டு மறைந்து போனான்...
அனலாசுரன்
பொசுக்கப்பட்டான்..
அவன் கதை அதோடு முடிந்தது..
சாம்பலான முப்புரங்கள்
உயிர்ப்பித்தது வந்ததாய் செய்தி ஒன்றும் இல்லை..
கஜமுகாசுரன் கூட
ஆடையாகி அழிந்து போய் விட்டான்
ஆனால்
காமன் மட்டும்
எரிந்து போனாலும் கூட
இன்னும் பிறப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறான்..


ரிஷிமூலம்
==========

ரிஷி மூலம் பார்ப்பது
எவ்வளவு அபத்தமானதோ
நதி எங்கே பிறந்தது
என்று தேடுவது
எத்தனை முட்டாள்தனமானதோ
இசை எப்படிப் பிறக்கிறது
என்று யோசிப்பது
எத்தனை பொருளற்றதோ
அதே போல் தான்
ஒரு
கவிதையின் பிறப்பை ஆராய்வதும்.
இதயத்தை வருடும் ஒரு
கவிதையைப் படித்தால்
இனிமேல்
அதன் சொற்களால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டு
அதன் பொருளில் நீராடி
எழுத்துக்களில் மூழ்கி விடுங்கள்!


சமுத்ரா